— 422 — 



plaatsen, waar deze kam zich zeer steil verheft en dus slechts 

 voor kleine heesters en kruiden voldoende plaats oplevert, openen 

 zich schoone vergezichten, nu eens aan de linkerzijde op den 

 Nioet en den Damoes, dan weder rechts over de basaltlaagen 

 do geheele assistent-residentie Sambas tot aan den Goenoeng 

 Koewei op de grens van Sarawak. 



Reeds op ongeveer 650 M. zeehoogte vond ik hier weer een 

 Rhn.Uicndnm mor kleine mode bloemen. 1 )e n>|> is met hoog- 

 stamboscli bedekt, en hot zeer beperkte uitzicht bepaalt zich 

 daardoor tot eenige gedeelten der nabijzijmle bergen. Van uit 

 een grooten boom, een Dipterocarpea, had ik echter een prachtig 

 uitzicht, dat alles, wat wij reeds op verschillende punten van den 

 kam gozien hadden, in zich opnam. Terwijl ik nog in dien 

 aanblik verdiept was, trachtte Dr. Nieuwenhuis het uitzicht 

 aan den kant van den Moet vrij te maken, door de in don 

 weg staande boomen te doen vallen. Daar evenwel alle bergen 

 in den omtrek weldra door een dichten wolkensluier omhuld 

 werden, moest hij zijn half volbracht werk staken. Juist toen 

 wij den terugtocht wilden ondernemen, viel mij een boom door 

 den eigenaard igen bladvorm in het oog. Ik liet hom vellen 

 on bemerkte tot mijn groote verrassing, dat het weer een Co- 

 nifeer was, en wel een, die verwant is aan den eigenaardigen 

 Japansrhen Gringko. Later bleek hij te behooren tot het 

 geslacht Phyllocladus, waarvan tegenwoordig nog slechts drie 

 zeldzame soorten bekend zijn. Van de jonge plantjes, die ik 

 naar Buitenzorg zond, is er helaas nog slechts één in leven. 

 Xog denzelt'deri dag daalden wij weer tot aan den voet van 

 den berg af, en keerden den volgenden dag, 27 Oktober, over 

 J)awar naar Sanggau terug. Het was een verschroeiend heete 

 dag, die zich vooral in de kale, pas aangelegde ladangs gevoe- 

 len deed, waarin bovendien de brandende boomen een verstik- 

 kende warmte uitstraalden. Do weg van Dawar naar Sanggau. 

 dien wij acht dagen geleden uit vrees voor de invallende 

 duisternis in de grootste haast hadden afgelegd, scheen mij 

 daardoor nu eindeloos lang toe, en ik was zeer verheugd, toen 

 wij 's namiddags weder te Sanggau terug waren. 



