- 426 - 



rivieren in de nabijheid van Smitau ; alleen komen er groote 

 boomen in veel grooter aantal voor ; vooral kajoe kawi (Hopea) 

 en kajoe temesoe (Fagraea peregrina BI.), welke laatste in de 

 rivieren bij Smitau slechts in kleine, jonge exemplaren voor- 

 komt, zijn hier vertegenwoordigd door talrijke groote exempla- 

 ren met een stamomvaug tot drie meter. Boven dit meren- 

 gebied staat het bosch wel is waar ook nog onafzienbaar ver in 

 het water, maar het eigenlijke, diepe waar water is hier slechts 

 smal en loopt in talrijke bochten door het dichte Myrtaceeën- 

 woud. Hier komt ook weer de rasau (Pandanus sp.), die wij 

 reeds aan de Beneden-Kapoeas zagen, algemeen voor, en vormt 

 hier en daar aan de krommingen van den stroom schoone 

 groepen. Eerst in den bovenloop worden de rivieroevers vast. 

 Niettegenstaande de üajaks der omstreken vooruit belast waren 

 met het vrijmaken van den weg, zoowel te land als te water, 

 waren er toch op het laatste gedeelte allerlei hindernissen uit 

 den weg te ruimen. Talrijke zware, doode stammen van het 

 harde kajoe belian (ijzerhout, Eusideroxylon Zwageri T. etB.) 

 lagen dwars over het water; en aangezien deze houtsoort bij 

 de bijgeloovige Dajaks in hooge vereering staat, hadden zij liet 

 niet gewaagd de stammen te schenden. Voor een van deze 

 moest liet dak der bidars afgenomen worden, en ook toen 

 konden wij er slechts juist onder door komen. Toen wij einde- 

 lijk de pangkalan (landingsplaats), d. i. het hoogste punt waar 

 men met vaartuigen kan komen, bereikt hadden, werden terstond 

 twee pondoks voor nachtverblijf ingericht. 



Den volgenden morgen namen wij afscheid van den kontro- 

 leur en zetten nu den tocht te land voort. Nadat het gemak- 

 kelijke Dajaksche pad de S ri Kenepai tweemaal gekruist heeft, 

 verlaat men weldra het met een dikke humuslaag en hooge 

 boomen bedekte laagland aan de rivier, en gaat, meestal over 

 een drogen, witten zandgrond, door een uitgestrekt woud, welks 

 dicht bijeen staande, rechte stammen aanzienlijk kleiner zijn dan 

 die op den vruchtbaren bodem langs de rivier. Daar hier de 

 Myrtaceeën de overhand hebben, en ook wegens het rechtopstaande, 

 het licht doorlatende loof der meeste boomen, draagt dit woud 



