- 430 - 



bruikt en wij scharrelden verder bij het flauwe licht van met 

 zwammen bekleede verrottende boomstammen, tot wij weldra 

 aan een groep Pandanus bespeurden, dat wij ons, door een 

 zijtak der rivier, eenige malen in een kring om een groot 

 eiland hadden bewogen. Ongelukkigerwijze begon het nu ook 

 nog te regenen en werd het volkomen duister. Toen eindelijk 

 alle pogingen om vooruit te komen schipbreuk leden, verloren 

 de koelies geheel den moed en vervielen in een onverschillig 

 nietsdoen. Ik had derhalve het vooruitzicht den regenachtigen 

 nacht in een open bidar midden op de rivier te moeten door- 

 brengen, waartoe ik te minder neiging gevoelde, daar ik reeds 

 den geheelen dag in den regen geloopen had en nu in mijn 

 doorweekte kleederen door een koude huivering aangegrepen 

 werd, en bovendien langzamerhand een horror vacui in de maag 

 voelde opkomen. Ik hield dus den koelies voor, dat het geheel 

 onmogelijk was zonder licht den langen weg terug te vinden, 

 dat echter, als wij de niet ver meer verwijderde barang en mijn 

 lantarens konden bereiken, alle moeilijkheden voorbij zouden 

 zijn, en ten derde, dat er anders niets overbleef dan den regen- 

 achtigen nacht in de daklooze bidar door te brengen. Toch 

 duurde het nog lang, voor zij besloten de riemen weer op te 

 nemen, en na veel moeite kwamen wij eindelijk zoo nabij de 

 hoogst gelegen pangkalan, dat er, als antwoord op ons onop- 

 houdelijk geroep, een herhaald Dajaksch au (ja) duidelijk ver- 

 staanbaar werd. Na lang wachten werd nu een licht in het 

 dichte boscli zichtbaar en verscheen een Dajak met een lantaren; 

 weinige minuten later waren wij aan de landingsplaats, waar 

 een deel der goederen ingeladen werd. Op den terugweg ver- 

 losten wij nog een tweede, in nood verkeerende bidar, die ik 

 achterna had laten komen, door een mijner beide lantarens af 

 te geven, en middernacht was zeker reeds lang voorbij, toen 

 wij eindelijk weer bij de laagst gelegen pangkalan aankwamen. 

 Den volgenden morgen voer ik weer in de open bidar stroom- 

 opwaarts om de overige barang te halen. Het water was 's nachts 

 gevallen, en nadat wij reeds op verscheiden plaatsen, die daags 

 te voren nog gemakkelijk voorbij te komen waren, bijl en zaag 



