— 431 — 



hadden moeten gebruiken, versperde eindelijk een groote boom- 

 stam den weg, zoodat de kleine sampan vooruit gezonden moest 

 worden om de goederen te halen. Het water viel zoo snel, dat 

 ook op de terugvaart weer naar de bijl gegrepen moest worden, 

 hetgeen niet belette dat ik nog denzelfden dag met twee 

 bidars naar Sinitau terugkeerde. 



Daar er nog geen antwoord op mijn verzoek om verlofsver- 

 lenging ontvangen was, maakte ik mij gereed met de eerste 

 boot naar Pontianak en vandaar naar Buitenzorg terug te keeren, 

 maar reeds den volgenden dag kwam het stoomjacht „Rarimata" 

 aan, met de heuglijke tijding, dat ik nog kon blijven. Aange- 

 zien de flora van den berg Kenepai in hoofdzaak ingezameld 

 was, scheen het mij niet loonend genoeg, daar nog eens heen 

 te gaan. Maar eerst in Februari kwam de resident naar Smitau, 

 om de verdere reisplannen met ons te bespreken, en daarom 

 besloot ik den tusschentijd te gebruiken om den B f . Këlam bij 

 Sintang te onderzoeken, waarvoor ik mij schriftelijk tot den 

 assistent-resident Snellebra.ni> te Sintang wendde. Daar ik 

 wegens de zeer ongeregelde scheepvaart op de Boven-Kapoeas 

 niet zoo spoedig antwoord verwachten kon, maakte ik eerst 

 van den 14 den tot den 23 8t * n ' Januari nog een uitstapje naar de 

 Soengei Kenepai, om de rijke flora daarvan nog grondiger te 

 onderzoeken. Het was mij daarbij voornamelijk re doen om de 

 talrijke Nepenthessoorten, die ik, behalve andere planten, levend 

 naar Buitenzorg wilde zenden, en vestigde daarom vooreerst 

 mijn station in onzen pondok bij de pangkalan. De waterstand 

 werd echter voordurend lager en daar ik vreesde, dat mij 

 hierdoor de terugtocht zou worden afgesneden, verlegde ik mijn 

 bivouak den 19 dün naar de monding der zijrivier .Sckadau ; reeds 

 nu ging dat met groote moeilijkheden gepaard. Boomstammen, 

 waarover onze vaartuigen vroeger met gemak heengegleden 

 waren, vormden nu bruggen hoog boven de rivier ; andere, die 

 vroeger diep onder water hadden gelegen, versperden nu den 

 weg, doordat zij met den waterspiegel gelijk waren, en de weg 

 moest dus nu weder geheel opnieuw gebaand worden ; waarbij 

 zelfs de harde ijzerhoutstammen met groot tijdverlies moesten 



