prachtige bloemen van een Cypripedium en andere Orchideeën, 

 takken van Coniferen, van Myrtaceeën van het hooggebergte, 

 van de met prachtige, zwartgroene, fluweelachtige, zilverwit 

 gestreepte vederblaadjes getooide Leea amabilis en van andere 

 belangrijke planten mee, zoodat ik op een zeer rijken en kost- 

 baren oogst mocht hopen, een hoop, waarvan de vervulling 

 later alle verwachtingen nog ver overtrof. 



Den 30 8ten Januari vertrok ik, behalve met de van Smitau 

 meegenomen Maleiers en Soehait-Dajaks, met een aantal Desa- 

 Dajaks naar den berg. Het pad loopt eerst door ladangwil- 

 ' dernis en bamboebosch in ongeveer westelijke richting onder 

 langs de zuidzijde van den berg tot dicht bij zijn westelijk einde, 

 en gaat dan langs een steile, met opgaand bosch bedekte hel- 

 ling naar boven. Reeds op nauwelijks een half uur afstand 

 van den voet, waar bamboebosch en loofwoud onmiddellijk aan 

 elkaar grenzen, wezen de Dajaks mij de plaats aan, waar vroe- 

 ger Dr. Gürtler zijn pondok opgeslagen had, de eenige plaats, 

 die nog voldoende van water voorzien, en dus nog voor de 

 inrichting van een station geschikt is. Wel is op den met dicht 

 bosch bedekten bergrug water in rijkelijke hoeveelheid voorhan- 

 den, maar het is onmogelijk de voor het overnachten onont- 

 beerlijke barang tegen de steile helling en de ladder op te laten 

 brengen. Ja, ik rekende er reeds op mijn manden met planten 

 later met behulp van rotantouwen langs den rotswand te moeten 

 laten zakken, wat intusschen onnoodig bleek te zijn. Ik moest 

 alzoo wel mijn verblijfplaats op de aangewezen plek vestigen 

 en was eveneens gedwongen den berg telkens bijna van den 

 voet af opnieuw te bestijgen. Dit was een weinig opwekkend 

 vooruitzicht, omdat, naar ik gehoord had, de bestijging buiten- 

 gewoon moeilijk was, en het ondanks veler pogingen, nog 

 slechts één Europeaan (Dr. Gürtler) gelukt was, den bergrug 

 te bereiken. De Dajaks verhaalden mij, dat een der heeren, 

 die vroeger den berg had willen beklimmen, zoo snel als een 

 vogel tegen de steile helling opgevlogen was, maar bij het zien 

 der ladder even snel terugkeerde. Ook ik, meenden zij, zou 

 den top niet bereiken, tenzij ik er tegen opvloog, en zelfs, toen 



