— 235 — 



Tot driemaal toe hadden deze tuinen een aanval te door- 

 staan. En daar deze rups steeds de kleur aanneemt van den 

 bast, waaraan zij zich hecht (zelfs varieerende van bruin tot 

 zilverwit), zoodat de vlinders bijna niet van dorre bladeren te 

 onderscheiden zijn en bovendien de eieren niet op één blad (zoo- 

 als bij den vlinder van de Hileud merang het geval is), doch 

 bij 4 a 5 stuks te zamen, zeer verspreid worden gelegd, 

 zoo behoort de uitroeiing van deze soort rupsen tot het moeie- 

 hjkste van dit toch al niet gemakkelijk werk. 



Toch mocht het na veel inspanning en groot e uitgaven (de 

 som van f 52(>8,02 5 , zie Bijlage L, moet bijna geheel op reke- 

 ning van deze rupsenplaag gebracht worden) gelukken, tegen 

 het einde van 1896 de plaag tot staan te brengen, zoodat de 

 schade zich alleen tot het etablissement Tirtasari en een paar 

 aangrenzende tuinen van Tjinjiroean bepaalde. 



Van alle middelen, welke werden beproefd, om de vermenig- 

 vuldiging van het insect te voorkomen, bleek het kostbare, 

 maar daarentegen afdoende, aanhoudend zoeken en vernietigen 

 van deze rups het eenige doelmatige. 



Het jaar 1896 schijnt bijzonder gunstig geweest te zijn voor 

 de ontwikkeling dezer insecten, want de klachten hieromtrent 

 waren algemeen, zoowel op de Gouvernements- als op de meeste 

 particuliere ondernemingen. 



IV. Oogst van Kisa. 



De oogst van 1896 bedraagt 646.043 halve Kilogrammen 

 bast (hieronder begrepen 38.022 halve Kilogrammen van 5,43 •>/„ 

 kinine-sulphaat, afkomstig van het etablissement Tirtasari, 

 oogst 1895, doch verzonden in 1896); waarvan 643.520 ten 

 verkoop naar Nederland werden gezonden en 2523 aangehou- 

 den werden, zijnde bestemd voor den Militairen Geneeskundi- 

 gen Dienst in Indië. 



In 1895 werden daarentegen verzameld 672.796 halve Ki- 

 logrammen bast (doch verzonden 634.774), zoodat de productie 

 met 26.753 halve Kilogrammen verminderd is. 



Deze achteruitgang in productie was een noodzakelijk ge- 



