— 249 — 



Bijl. F daarentegen bevat de cultuur-analyses, n. 1. die, 

 waarbij de alcatoid-bepalingen uitsluitend uit een agronomisch 

 oogpunt plaats hadden. 



Zoo werden diegene, vermeld sub. N 08 . 1 — 88, verricht om 

 een juister inzicht omtrent het voorkomen van het alcaloid 

 in den bast te verkrijgen. 



Hiertoe werd van twee, verscheidene meters hooge boomen, 

 gemerkt A en B, een reep bast over de geheele lengte ge- 

 nomen, deze bast overlangs in tweeën verdeeld en van de 

 eene helft de schors laag verwijderd. 



Dit laatste geschiedde, omdat de schors van den kinaboom 

 op zekeren leeftijd en tot zekere hoogte in een kurkachtige 

 zelfstandigheid ontaardt; die gedegenereerde bastgedeelten be- 

 vatten zeer weinig alcaloid en doen dus met het overige ge- 

 deelte van den bast vermengd wordende, voor een zeker 

 gewicht het alcaloid-gehalte dalen. 



Ook hechten zich aan het onderste gedeelte van den stam 

 door het met kracht neervallen van den regen en het dien- 

 tengevolge opspatten der omringende aarde meestal fijne aard- 

 deelen en vormen zich korstmossen, die beiden niet zonder 

 beschadiging van den primairen bast geheel zijn te verwijderen 

 en eveneens, met den bast vermengd, voor een zeker gewicht 

 het alcaloid-gehalte doen dalen. 



De beide reepen, met en zonder schors, werden nu in stukken 

 van 25 cM verdeeld en elk dezer stukken afzonderlijk onderzocht. 



Boom Lett. A was een 30-jarige moederboom, welke ±16 

 jaar geleden over zijn geheelen omtrek was geschraapt; Lett. 

 B een ± 20-jarige boom, welke deze bewerking nog nooit had 

 ondergaan en dus zijn oorspronkelij ken bast nog had behouden. 



En alhoewel het aantal proefobjecten nog te gering is, om 

 nu reeds eene algemeene conclusie te trekken, zoo blijkt toch 

 uit de hierondervolgende graphische voorstelling, dat het 

 voorkomen van het alcaloid (vooral bij boom A met ver- 

 nieuwden bast) zeer eigenaardig is en dat niet, zooals men 

 a priori zou verwachten, de laagst gelegen bastdeelen (tot een 

 zekere grens), als zijnde de oudste, het rijkst aan alcaloid zijn. 



