— 310 — 



De oude krater lag zuidwestwaarts van de tegenwoordige 

 toppen Argopoero en Semeroe, die slechts stukken van zijn 

 ouden rand vertegenwoordigen. Van dien centralen krater 

 daalden de ribben, gescheiden door zeer diepe kloven, naar zee 

 af. Eigenaardig van deze ribben is, dat zij nooit als stralen 

 van een cirkel in rechte lijn afdalen, maar bochten vormen, 

 die aan de noord- en oostzijde naar het noordwesten gebogen 

 zijn. Zooals wij later zullen zien, is dit niet zonder belang 

 voor den opstijgenden luchtstroom. Dicht bij den top waren de 

 ravijnen minder breed en minder diep dan verder beneden- 

 waarts; door afbrokkeling der ribben werden zij gemakkelijk 

 gevuld en zoo ontstonden de tegenwoordige sterk hellende 

 vlakten aan de zijden van den centralen krater. 



Het verweeren en afbrokkelen van de vaste trachietlava der 

 ruggen is een der eigenaardigste kenmerken van dit gebergte, 

 dat op de naburige kraterbergen als Tengger, Semeroe, Raoen 

 en Lamongan niet gevonden wordt. De oorzaak dezer sterke 

 verweering is deze, dat toen de groote trachietlavastroomen 

 (de ribben) ontstaan waren, de groote krater ophield te werken 

 en sedert deze, in het tertiaire tijdperk vallende werkzaamheid, 

 vormden er zich slechts kleine secundaire kraters, die naast 

 lava vooral zwaveldampen en andere gassen uitwierpen 



Daarin verschilt de Argopoero dus van de omringende vul- 

 kanen die in latere perioden krachtig werkzaam bleven, maar 

 slechts zand, asch, puimsteen en dergelijke losse gesteenten 

 uitwierpen, waardoor het vaste trachiet- of basaltgesteente 

 der ribben met meterdikke lagen van deze poreuze uitwerp- 

 selen bedekt werden, waarvan de bovenste door verweering 

 alluviaal-bodem vormden. Geheel anders staat het met den 

 Argopoero ; de alluviale bodem rust hier direct op het trachiet- 

 gestcente, door welks verweering hij ontstaan is. Dit verschil 

 is gewichtig, vooral zoo wjj het Tenggergebergte met den 

 Argopoero vergelijken willen. Daar het gesteente direct aan 

 de atmospherisehe. invloeden was blootgesteld, zoo moest sterke 

 verweering en verbrokkeling volgen, waardoor het instorten van 

 ruggen, het ontstaan van vlakten ons duidelijk wordt. 



