door de omringende kraters, ] 

 gevormd. 



De aanbevolen terreinen der hoogvlakte. 



Deze kunnen wij in twee groepen verdeelen. Tot de eene 

 behooren de dikwijls steile hellingen aan den zuidwest- voet 

 van den centralen kegel Semeroe-Argopoero (hertendal), de 

 noorderhellingen van den Semeroe (aanbevolen in de eerste 

 verhandeling van den Heer van Gennep), de vlakten van het 

 Daloewan-ravijn; tot de andere groep reken ik de aloen-aloen 

 si mèsem, de groote aloen-aloen, de hellingen van den Djam- 

 bangan en de kleine aloen-aloen. De eerste zijn geen werkelijke 

 vlakten, maar hellingen, doorsneden met smalle, maar dikwijls 

 diepe ravijnen met kleine beken; deze terreinen zijn dus sterk 

 geaccidenteerd ; de laag aarde is op de meeste vruchtbare 

 plaatsen zeer dun, de steenen treden overal voor den dag. Op 

 deze hellingen werd de humus door het regenwater wegge- 

 spoeld of verstuifde bij indroging in het drooge jaargetijde; 

 de onvruchtbaarheid van den bodem bemerkt men in de eerste 

 plaats aan de vele varens en heesters, die hier groeien, terwijl op 

 de ware vlakten het sappige gras gevonden wordt. Het meest 

 geaccidenteerd zijn het Daloewan-ravijn en de noorderhellingen 

 van den Semeroe; het onvruchtbaarst is het Daloewan-ravijn, 

 het roor krankzinnigen en beri-beri lijders aangewezen terrein. 

 Niettegenstaande hun grooten waterrijkdom staan deze dus zeer 

 ten achteren bij de andere vruchtbare vlakten en zijn zij mijns 

 inziens voor landbouw zeer weinig geschikt. 



Bij bewerking zal de thans reeds dunne humuslaag spoedig 

 verdwijnen; ook is bij de landbouwkolonie te Poespo gebleken,, 

 hoe nadeelig voor den Europeeschen landbouw de sterke hellingen 

 zijn. Geheel anders zien de eigenlijke vlakten er uit ; deze zijn 

 bijna horizontaal, de glooiingen, waar deze voorhanden zijn r 

 zijn zeer zacht; de laag vruchtbare aarde is veel dikker; 

 nergens zijn steenen zichtbaar, en alles is met gras bedekt. Daar- 

 entegen zijn zij arm aan water ; toch heeft de groote aloen-aloen 

 zijn Daloewan-riviertje en naar de aloen-aloen si mèsem zoude 



