— 319 — 



Deze snel wisselende temperaturen oefenen grooten invloed 

 op het menschlijk lichaam uit. Rheumatiek, ziekten der koel 

 en der luchtpijpstakken zullen hiervan stellig een gevolg zijn, 

 zoodat mijn djoeroetoelis en ik (gewend aan bergklimaat) daar 

 ook beiden van den 5 den dag af door dergelijke ziekten gekweld 

 werden. Daarbij moet men wel overwegen, dat het lang 

 niet hetzelfde is tusschen welke temperaturen de thermo- 

 meter schommelt, al zijn de amplituden van gelijke grootte. 

 Als de thermometer te Tjimahi schommelt tusschen 30° en 

 15° of in den winter te Davos tusschen — 20° en — 5°, dan 

 werkt dat lang niet zoo nadeelig, dan zoo hij, als op het 

 Jangplateau, schommelt tusschen 0° en 15° of tusschen — 5° 

 en -f 10° dat heeft de ondervinding geleerd (zie Flüuoe, 

 Grundriss der Hygiëne (1894). Te gevaarlijker worden deze 

 schommelingen als ze overdag plaats hebben, zooals op het 

 Jangplateau. 



Beschouwen wij thans de temperatuur der bovenste aard- 

 laag om de uitstraling te leeren kennen. De afkoeling der 

 niet bekleede aarde was gedurende de dagen, die ik op de 

 groote aloen-aloen doorbracht, zeer gering ; het verschil tusschen 

 een minimum- thermometer in de aarde en een in de lucht 

 bedroeg slechts 1 a 2 graden; dit was wel te verwachten, daar 

 de aarde bestendig vochtig was. Droge aarde verliest veel 

 meer door uitstraling. Het verschil tusschen twee minimum- 

 thermometers te Tosari was in Augustus 1896: 4°.2, daalde 

 gedurende de volgende maanden op 3°, bereikte in November 

 2°.3 en in December 1°.8, geheel overeenstemmende met het 

 in Januari op het Jangplateau gevonden cijfer. Veel sterker is 

 de afkoeling der grashalmen, waar behalve door uitstraling, ook 

 door de gelijktijdige waterverdamping, de temperatuur daalt. 

 Het verschil van een thermometer in de lucht en een gelegd 

 op de grashalmen, bedroeg geregeld 6° (11" en 5°, 9° en 3°); 

 dus doet de grasbekleeding de koude der plateau's toenemen. 

 Deze verhoudingen zijn gunstig voor knolgewasaen, vooral 

 gedurende den westmoesson ; in den oostmoesson zal de af- 

 koeling der aarde vermoedelijk zoo toenemen, dat wellicht vele 



