- 322 - 



Eindelijk werd de, u 

 dik, dat de str,ilen 

 dringen en de zon zelve geheel onzichtbaar werd. Dan bleef 

 de vochtigheid constant tusschen 90 en 100 en bleef eene bijna 

 rechte lijn volgen gedurende den gansenen nacht, om met zons- 

 opgang vrij plotseling tot 60 of 70 te dalen. Enkele dagen 

 (2 van 7) bleef deze daling weg, de lucht bleef met wolken 

 bedekt en de zon werd eerst om 12 uur zichtbaar en dan 

 daalde de vochtigheid even snel als anders om 6 uur 's morgens. 

 Daar de nachten meestal een sterrenhelderen hemel toonden, 

 zoo zouden wij ook eene geringere vochtigheid moeten ver- 

 wachten, maar daartegenover staat de sterke verdamping van 

 het natte gras der weilanden; een nevelwaas lag lof 2 Meter 

 hoog op het gras, de koude lucht stagneerde op deze omsloten 

 plateau's en zoo moest de vochtigheidsmeter (H M bovenden 

 grond) wel hooge cijfers aanwijzen. 



Deze nevel verdween met de opkomende zou. Zulke dam- 

 pen kennen wij niet te Tosari, waar gedurende den gansenen 

 nacht een sterke luchtstroom langs de hellingen naar beneden 

 strijkt, die de opdroging zeer bevordert; ook straalt de bodem 

 hier minder uit, de thermometer daalt weinig en de relatieve 

 vochtigheid is daardoor veel geringer dan op het Jangpl.-iteau. 

 Gedurende den nacht is Tosari dus zeker droger. Het gemiddel- 

 de der relatieve vochtigheid bedraagt te Tosari in Januari 80 ; 

 gedurende mijn verblijf op het Jangplateau en de daarop vol- 

 gende weken, waarover ik reeds de aanteekeningen ontving, was 

 het daar gelijk 90. Zoo wij slechts op de vochtigheid letten, 

 dan is de vruchtbare met gras bedekte aarde een nadeel voor 

 het Janggebergte. Deze aarde kan veel meer vocht houden 

 en het regenwater dringt niet zoo snel in de diepte als te 

 Tosari. De droge, weinig bekleede bodem slorpt hier alle 

 vochtigheid snel op; in den zandigen asclibodem dringt het 

 regenwater snel in de diepste lagen door, vereenigt zich hier 

 in de lagen van «rrof korrelige aseh en verdwijnt in de diepe 

 ravijnen. Op het Janggebergte blijft het regenwater staan, 

 de grond absorbeert zeer langzaam, behoudt door de grasbeklee- 



