— 342 - 



yermeldde slechts het bovenstaande om te toonen, hoe merk- 

 waardig de op het Janggebergte verkregen resultaten zijn. 



Immers het bleek daar, dat het gehalte van het bloed aan 

 ijzerhoudende kleurstof en bloedlichaampjes reeds na 6 dagen 

 verblijf aanmerkelijk daalde. Ik constateerde dit bij mij zelf 

 en bij mijnen djoeroe-toelis, een Javaan uit Bagelen. Het 

 aantal mijner bloedlichaampjes per mM 8 bedroeg 4.230.000 

 en het gehalte aan kleurstof was 85, terwijl mijn bloed te 

 Tosari de normale cijfers 5.016.000 en 94 toonde. Nu zou 

 men kunnen veronderstellen, dat dit een gevolg van vermoeienis 

 was, daar ik dagelijks groote marschen maakte, waaraan mijn 

 lichaam niet gewend is ; evenwel kan ik deze veronderstelling 

 te niet doen, door er op te wijzen, dat het aantal mijner 

 bloedlichaampjes na eene even vermoeiende reis door Zuid- 

 Oost- Borneo slechts tot 4.906.000 gedaald was, dus slechts- 

 2%; op het Jangplateau daarentegen ruim 15%. Ook vond 

 ik bij mijn djoeroe-toelis bijna dezelfde daling als bij mij; bij 

 hem constateerde ik 4.530.000 en 80 en zooals men uit de 

 onderzoekingen van IX Fi.tkmax i*) weet, is er in normalen toe- 

 stand geen merkbaar verschil tusschen Javanen en Europeanen. 



Dus dit staat vast: het gehalte van het bloed neemt op de 

 bergen der continenten (Europa, Zuid-Amerika) toe naarmate 

 men hooger klimt, terwijl het bloed op de bergen van Java 

 (zeeklimaat) niet verandert of misschien daalt (**). Is het 

 laatste het geval, dan is het te Tosari nog nauwelijks merk- 

 baar, want tien personen hadden een dag na aankomst gem. 

 5.083.000 en 96,4; terwijl tien andere personen na een verblijf 

 van maanden en jaren de cijfers 5.020.400 en 92,4 toonden; 

 deze verschillen zijn zoo gering, dat zij niet in aanmerking 

 kunnen komen. Eijkmax en van dei; Scheer (***) vonden 



