- 380 - 



verschillende kleine solfatura's aan den Oostkant van den Kaïvah- 

 Oepas tegen den scheidingsrug der beide kraters, welke openingen 

 nu door de uitgeworpen asch worden bedekt, en thans is er 

 een geheel nieuwe krater ontstaan inde westelijke binneuhelling, 

 iets naar het Noorden en dus in de Residentie Krawang, ongeveer 

 op 't midden tusschen deu rand en den bodem met eenige kleine 

 openingen ten Zuiden. 



De Heer Wolff, Opzichter op de nabij den krater gelegen 

 Kina-onderneming Djajayiri vertelde, dat Vrijdag den 22 sten 

 Mei 's avonds om half negen de uitbarsting was begonnen onder 

 een geknal als van klein geweervuur en met trilling van den 

 bodem en zoo had voortgeduurd tot eon uur of twee 's nachts. 

 Toen was alles afgeloopen. 



Het volk van zijne Onderneming had willen vluchten, doch 

 hij had het weten te overreden niet weg te gaan. 



Wij daalden in den krater af naar den scheidingsrug in de 

 richting, die gevolgd wordt door menig voetganger tusschen 

 Krawang en de Preang er-Regentschappen en vonden helling 

 en bodem bedekt met eene laag asch van een voet dik, van 

 boven droog en gnjsgeel van kleur en van onderen bestaande 

 uit eene blauwe modder. 



De oppervlakte was door het drogen gespleten in kleine vlakjes, 

 die deden denken aan de ruiten van een beschilderd raam. 

 De Heer Wolff nam zijn weg langs de noordelijke helling 

 en liep al klimmende naar het Westen. Hij kwam over een 

 klein stroompje, dat volgens hem de bron der vruchtbaarheid 

 heette en waarvan hij vertelde, dat er vroeger dikwijls jong- 

 gehuwden of vrouwen, die geene kinderen kregen, gingen 

 baden; doch voor zoover hij wist, gebeurde dat niet meer, 

 zeker omdat er bijna geen water meer was. Daarna werd 

 zijn tocht gevaarlijk, doch hij was niet door waarschuwingen 

 van zijn plan af te brengen. „Tjoba, tjoba", zei de Heer 

 Wolff „probeeren gaat boven studeeren", en met veel inspan- 

 ning bereikte hij zijn doel. Toen we hem na een tocht van 

 twee uren weer boven zagen, had zijn gezicht dezelfde blauwe 

 kleur als de bodem. 



