Ik z;il niet allo verschillende trappen van ontwikkeling op- 

 soinuieii, maar -ij '"" » l,H ''' «enigszins een vourstcllintr knu- 

 iu'ii maken , hoe, door een toenemende verdeeling van den arbeid 

 uit een dergelijke; eolonie van oorspronkelijk ü'êlijku.miige 

 cellen, langzamerhand een eolonie ontstaan kan, waarvan de 

 afz-otnlerlijke wezentjes niet meer zonder elkaar kunnen leven. 

 Ken dergelijke eoh.uie /jjn ook werkelijk alle hoogere dieren 

 ''ii planten, waarbij evenwel hel imli\ idiieele bewustzijn der 

 afzonderlijke cellen al meer en meer op den achtergrond is 



blijt'l altijd de individualiteit der rellen van veel meer belang 

 dan bij dieren, hoewel door de hoogst iutressante onder- 

 zoekingen der laatste, jaren, vooral door die 



mannelijk cel, 

 laarmee afsterft. 



die dood noodzakelijk gepaard 

 we kienieellen voor een vol- 



lijk met elkaar verbonden. Bij 



