1892.] P. Briilil — Be Iianunculaceis Indicis Disputationes. 271 



tit discrimen quod in onmes partes valeat nullum reperiri possit. Sed 

 quoniam summam alicuius speciei cognitionem non possmnus consequi, 

 nisi eius varietates scientia complectamur earurnque affinitates indage- 

 mus ; cunique investigatio variationuni niultum habeat delectationis : 

 subspecies, varietates, subvarietatesque Ranunculaceaimni indicarum no- 

 bis investigandas putavirnus. Yis autem et natura subspeciei et varie- 

 tatis in eo est quod quibusdam notis satis distinctae sint, sed tamen 

 quasi gradibus nee genere inter se differant, ita ut discrimen varietatuni 

 propinquarum saepe perdifficile sit neque sine comparatione multorum 

 exemplarium in herbariis conservatorum instituta possit fieri. 



Atque in bis commentariis nobis saepe mentio facienda erit cater- 

 varum stirpium quae, perductae ab auctoribus quibusdam ad speciei 

 dignitatem, ad subspecies vel varietates revocandae videantur. Sed 

 temporis spatiique compendii faciendi causa interdum licebit subspecies 

 vel ipsas varietates tractare tamquam species, si auctores quidem iis 

 speciei nomen invenerint. Si autem dignitatem subspeciei vel varietatis 

 plane praedicare volumus, boc modo scribere liceat : si speciem ab 

 auctore quodam definitam pro subspeciem babendam censimus virgulis 

 utemur et scribemus exempli gratia — Aquilegia fragrans' Bentham; si 

 varietatem — Aquilegia fragrans " Bentham ; si autem ipse, qui nomen 

 dedit formae quam subspeciem opinamur esse, earn pro subspecie varie- 

 tateve habuit, boc modo scribemus exempli causa — Clematis sikkimensis 

 Bl f. et T.' Et cum clarissimo Doctore Drude* asterisco quidem uti 

 licuerit, ita ut ponamus — Aquilegia * Moorcroftiana Wall., vel Delphi- 

 nium * persicum Boiss., vel Thalictrum * rufum Lecoyer in locum Aqui- 

 legia3 vulgaris Bin., subsp. Moorcroftianae {Wall, pro specie) vel Delpbinii 

 camptocarpi, subsp. persici (Boiss. pro sp.), vel Tbalictri punduani Wall. 

 subsp. rufi (Becoyer pro sp.) ; sed facilius videtur esse minusque tardum 

 virgulas scribere quam asteriscos. 



Atque Baillon, vir ille assiduus et in cognitione rerum indaganda 

 sagacissimus, multa genera ad subgenera, uti in Ranunculaceis Aconitum 

 ad Delpbinium, Caltham ad Trollium revocat. Eum si sequamur, mini 

 censimus tanta nomina mutanda et Delpbinium lS"apellus vel Trollius 

 palustris pro Aconito Napello vel Caltba palustri scribendum esse ? 

 Minime vero. Nam si subgeneris pro generis nomine utarnur, vix 

 unquam error nobis atque tenebrae erunt ; si autem specierum per- 

 multarum nomina in alia mutemus, quanta turba erit, quanta confusio. 

 Sic vero nonne iis qui rebus herbariis operam dent magis magisque 

 necessitas imposita erit in synonymis solvendis ac discendis temporis 

 abutendi et historiae opinionum atque errorum pro cognitione atque 



* Vide Schenk, Hauclbuch cler Botauik, vol. iii, 2. 



