1892.] P. Briihl — De Ranunculaceis Indicis Disputationes. 273 



Nominum autem compendia quibus in his commentariis utemur 

 inter alia haec sunt : — 



F. I. = Flora indica ; F. B. I. = Flora of British India ; H. E. I. C. = 

 hei'barium of the late East India Company ; H. Calc. = herbarium cal- 

 cuttense ; H. Sah. = herbarium saharanpurense ; A. = Dr. Anderson ; 

 Aitch. = Dr. Aitchison ; B. = Dr. Brandis ; B. P. = Baden- Powell ; 0. = 

 General Collett ; CI. = C. B. Clarke ; D. = Duthie ; Dd. = Davidson ; 

 Dr. = Drummond ; E. = Ellis ; G. = Dr. Giles ; J. = Rev. Jaeschke ; K. = 

 Dr. King; K. C. = viri qui missi sunt a doctore King stirpes legendi 

 causa ; Scz. = Dr. Stoliczka ; Sy. = Dr. Scully ; W. = Dr. Watt. 



DISPUTATIO PRIMA. 



De Aquiljegia. 



Inter genera variabilia Ranunculacearum ac polymorpha vix aliud 



genus inveniri potest de quo tarn variae sint sententiae virorum reram 



herbariarum peritorum tamque discrepantes quam sunt de Aquilegiis, 



quarum nonnulli dinumerant plus quadraginta species, quas alii ad 



quinque vel sex redigendas esse censent. Atque Hooker Alius et T. 



Thomson in Flora indica et in Flora imperii indici omnes formas indicas 



ad Aquilegiam vulgarem revocant, et Aquilegiam pyrenaicam, Moorcroft- 



ianam, fragrantem, pubifloram, glandulosam, aliasque cum Aquilegia 



vulgari formis mediis connexas esse et ad earn reducendas affirmant, 



quamquam plurimi qui quidem in artis herbariae cognitione versentur 



illas species omnes inter se maxime distinctas et certe ab Aquilegia 



vulgari seiungendas esse arbitrantur. Quamobrem ad omnes formas 



Aquilegiarum, europaeas, sibiricas, caucasicas, americanas, praecipue 



autem indicas et sinenses perscrutandas nos conferre constituimus, ut 



reperiamus, si id fieri possit, quae notae constantes et ad species discer- 



nendas aptae evadant quaeque sint mutabiles neque ad species propinquas 



separandas valeant. Sed ne revolvamur eodem in hac quaestione 



tractanda, antequam formas varias denuo in species aut subspecies varie- 



tatesve distribuimus, species ita accipiemus uti sunt definitae in mono- 



graphiis Bakeri et Zimmeteri vel in Floris orientali Boissieri, rossica, 



altaica, dahurica, tangutica, mongolica, aliisque auctorum rossicorum, vel 



in germanicis, italicis, gallicis Kochii, Bertolonii, aliorumque scriptorum. 



Si autem quaerimus quibus notis ii qui de Aquilegiis scripserint ad 



harum species internoscendas in monographiis et floris usi sint, animad- 



vertimus auctores indumento, thallomatis ramificationi, foliolorumque 



figurae ac magnitudini, partium floralium formae et mensurae com- 



paratae vel per se aestimatae, denique folliculorum longitudini et 



fabricae, seminumque structurae vim discriminis adiudicavisse. 



