274 P. Briihl — De B.ananculaceis Indicis Disputationes. [No. 3, 



Primum igitur de indumenta) pauca dicamus. Nam species Aqui- 

 legiae saepe ab auctoribus distingui invenimus praesentia ant absentia 

 pilorum glandulosorum. Atque mirum quanta confusio exstiterit ex 

 specie ilia Gouani, quam auctor propter indumenti natnrani Aquilegiam 

 viscosam nominavit, quod nomen doctissimum Boissierum aliosque 

 induxit ut stirpem Gouanianam ab Aqnilegia vulgari typica nullo modo 

 diversam, tabulam autem pictam in Illustrationibus male descriptam esse 

 censerent ; Kitaibel vero stirpem earn, cui postea Sehott Aquilegiam 

 Kitaibelii dixit nomen, eandem esse vult ac speciem Gouanianam, quam 

 quidem Zimmeter cum dubio ad Aquilegiam Eiuseleanam refert. Baker 

 vero in monographia sua Aquilegiarum* Aquilegiam viscosam speciem 

 bonam neque cum varietate aliqua viscosa Aquilegiae vulgaris neqne 

 cum Aq. Einseleana confundendam esse putat. At vero exemplar 

 vidimus humile uniflorum a Requieno in monte Ventoux Provinciae 

 lectum, cuius folia omnibus notis ita cum foliis in tabula Gouaniana 

 pictis congruunt ut nobis persuasissimum sit banc esse formam quam 

 Gouanins dicit humilem esse atque unifloram. Exemplar autem Re- 

 quieni omnino cum exemplaribus quibusdam A. Einseleanae e valle 

 Sassina Savoyensi allatis convenit, ut nemini dubium possit esse, quin 

 A. viscosa Gouan eadem species sit atque A. Einseleana Schulz = A. 

 pyrenaica Koch — A. Baubini Sehott, quae quidem transitus praebet ad 

 Aquilegiam Kitaibelii Sehott = A. viscosam Kitaibel = A. pyrenaicam 

 Visiani et A. thalictrifoliam, quam Nyman sub-speciem censet esse 

 A. Baubini. De sententia Bakeri et Zimmeteri pars inferior caulis folia- 

 quc A. Einseleanae glabra sunt, sed in exemplaribus nonnullis, neque 

 tamen omnibus, in valle Sassina lectis caulis totus petiolipetiolulifoliaque 

 basilaria manifesto glanduloso-birta sunt, ita ut discrimen inter A. vis- 

 cosam et A. Eiuseleanam reperixu possit nullum. lam vero indumentum 

 caulis stirpium indicarum ita vaviabile est, ut nullius momenti ad species 

 Aquilegiae seiungendas esse opinemur, utrum caulis totus sit pilosus an 

 pars eius inferior glabrescat. Mentionem autem facere licet hoc loco 

 exemplarium himalaicorum A. vulgaris var. Karelini, quorum para- 

 stemones apice hirti sunt, quod in nulla alia forma Aquilegiarum 

 invenimus. Atque in Himalaya Tibetiae occidentalis forma quaedam 

 A. Moorcroftianae occurrit, cuius caulis infimus petioli petioluli folia 

 dense vel densiuscule glanduloso-hirta sunt, quamquam illae partes A. 

 Moorcroftianae plerumque sunt modice puberulae vel omnino glabrae ; 

 et in exemplaribus A. nivalis' var. paradoxae P. T>. vidimus caulem nunc 

 basim versus glaberrimum nunc prope basim glanduloso-hirtum nunc 

 totum cum petiolis dense hirsutum. Et foliola quidem A. vulgaris typicae 



* Gardener's Chronicle, 1878. 



