1892.] P. Briibl — De Banunculaceis Indicis Disputaliones. 275 



intei'dum sat dense pubescentia sunt, ut haec nota ad Aquilegiam Ebneri 

 et A. vulgarem discernendas non valeat. De quo concludendum esse 

 censimus indumentum caulis foliorum parastemonum ad species Aqui- 

 legiarum internoscendas nullam vim discriminis habere. Meliores vero 

 notas praebet indumentum carpellorum. Nam formae plurimae, quae 

 cum Aquilegia vulgari et A. canadensi artioribus affinitatis vinculis 

 coniunctae sunt, ovarium babent dense hirtum, cum carpella Aquilegiae 

 sibiricae glabrae sint ; vidimus tamen pistilla Aquilegiae sibiricae secun- 

 dum suturam ventralem pube minuta vestita, et ovaria Aquilegiae 

 brevistylae nunc pubescentia nunc glaberrima inveniuntur. Atque 

 carpella Aquilegiae leptoceratis a Turczaninowo glaberrima dicta sunt ; 

 sed Ledebour in Flora rossica exemplaria se vidisse ab ipso Turczaninowo 

 missa, quorum carpella pubescenti-villosa fuerint, et stirpes in horto 

 Schweitzingensi e seminibus sibiricis ortas ovai'ia pubescentia praebuisse 

 scribit. Probabile autem, carpella iuniora hirta esse, sed cum mature- 

 scant, pubem fundere, ut interdum fere accidit in aliis Aquilegiis, sicut 

 in A. pubiflora. 



Nunc veniamus ad staturam et ramificationem caulis foliorum- 

 que divisionem. Longitudo caulis floriferi Aquilegiae glandulosae 

 variat inter 12 et 40 cm., Aquilegiae kunaorensis et Aquilegiae pubi- 

 florae inter 15 et 70 cm., Aquilegiae oxysepalae inter 20 et 100 cm., 

 Aquilegiae vulgaris typicae inter 35 et 120 cm. Cum autem caulis 

 ramique cuncti in floribus desinant, videamus quot flores in quarundam 

 caule Aquilegiarum inveniantur. Habemus in A. vulgari typica 3-6-12, 

 in A. nigricanti 1-5, in A. glandulosa 1-5, in A. kunaorensi 1-6, 

 in A. oxysepala, canadensi, Einseleana 1-10 ; atque exemplaria reperi- 

 untur Aquilegiae pubiflorae alia humilia et uniflora quae stirpes simpli- 

 ces Aquiligiae viscosae Gouanii in mentem revocant, alia procera 50-70 

 cm. altitudine octo vel decern flores edentia Aquilegiaeque vulgari simil- 

 lima. Ramificatio igitur caulis valde varia. 



Nee foliorum divisio videtur satis constare. Nam folia basilaina 

 ternata Aquilegiae leptoceratis Fisch. et Mey. et Aquilegiae dinaricae 

 Beck foliis biternatis plus minus mixta sunt, et folia plerumque biter- 

 nata Aquilegiae Bertolonii, A. viscosae, A. pyrenaicae, A. nivalis, A. 

 nigricantis baud raro cum ternatis nonnullis sunt sociata ; quin etiam 

 folia simpliciter ternata in A. pubiflora et A. alpina, speciebus foliis 

 insigniter biternatis vel triternatis, baud semper absunt. 



Atque foliola media in formis indicis saepius plus minusve pro- 

 funde divisa, aut in A. fragranti, A. kunaorensi, A. vulgari var. Karelini 

 folia plane triternata sunt ; sed foliola terminalia A. vulgaris typicae et 

 A. canadensis et A. glandulosae nunc ad basim usque trisecta, nunc ad 

 medium tripartita, nunc vix ad quartam partem triloba. Species 



