1892.] P. Brubl — Dv Ranunculaceis Indicis Disputationes. 277 



sint et in A. Kitaibelii sese vix attingant. Transitus vero animadver- 

 tuntur inter A. Einseleanam et A. Bertolonii ; neque A. thalictrifolia 

 cum A. grata et A. pyrenaica gradibus per A. Einseleanam et A. Kitai- 

 belii non est connexa. Inter Aquilegias antem indicas A. pubiflora 

 varietatibus foliorum insignis ; folia enim nunc Aquilegiae vulgaris, 

 nunc Aquilegiae alpinae, nunc fere Aquilegiae viscosae. 



Sed haec quidem de foliis basilaribus : folia autem caulina inferiora 

 A. Moorcroftianae, praesertim eius varietatis, quam Cambessede suaveo- 

 lentem appellavit, mirifice polymorpba nunc Aquilegiam vulgarem, nunc 

 A. glandulosam, nunc A. alpinam, nunc A. Bertolonii in mentem revo- 

 cant ; et in exemplaribus afglianicis et kashmiricis ex eodem loco allatis 

 nunc crenas breves et rotuudatas A. Bertolonii vel pyrenaicae nunc 

 lineari-ablongas A. alpinae animadvertimus ; neque folium caulinum 

 infimum A. Bertolonii basilaribus semper dissimile, et stirpes Aquilegiae 

 alpinae floribus magnis baud raro occurrunt quae foliorum caulinorum 

 natura inferiorum ab Aquilegia Bertolonii aegre discernuntur. 



Mittimus vero de florum colore dicere : notissima enim mira varie- 

 tas ilia colorum quam vidimus in gregibus illis americanis Aquilegiae 

 caeruleae et formosae ; notissimae etiam varietates florum Aquilegiae 

 glandulosae quae sepalis caeruleis petala nunc alba, nunc ochroleuca, 

 nunc caerulea adiungit ; notissimae denique in saltibus bimalaicis 

 stirpes illae Aquilegiae kunaorensis suaveolentis speciosis ornatae flori- 

 bus ex calyce albido constantibus vel stramineo et corona, cui suffusus 

 est color nunc ocbroleucus, nunc albus, nunc violaceus. 



Verum baec missa facimus ; illud quaeramus num magnitudo 

 florum discrimen sit inter species Aquilegiarum. Hac enim nota aucto- 

 res saepe usi sunt ad Aquilegiam vulgarem et A. nigricantem, A. Ber- 

 tolonii pyrenaicamque et A. alpinam, A. Kitaibelii et A. pyrenaieam et 

 A. Einseleanam, A. vulgarem et A. Ebneri, A. longisepalam et A. nigri- 

 cantem, A. Moorcroftianam et A. fragrantem internoscendas. Longi- 

 tudinem vero sepalorum, quae nota ad magnitudinem floris attinet, in 

 exemplaribus berbariorum indicorum, millimetris niensam, banc reperi- 

 mus — in : — 



A. vulgari ... ... ... 18-32, 



A. atrata ... ... ... 18-32, 



A. nigricanti ... ... 27—34, 



A. alpina ... ... ... 30—45 (rarissime 



minus 30), 

 A. Einseleana ... ... 14-27, 



A. Bertolonii ... ... 24-30, 



A. glandulosa ... ... 10-45, 



A. nivali ... ... ... 14-28, 



36 



