1892.] P. Briihl — De Banunculaceis Indicia Bisputationes. 279 



igitur, quoad sepala, formae mediae inter A. pubifloram et A. vul- 

 garem typicam, neque e sepala A. oxysepalae latiora sepalis Aquilegiae 

 vulgaris var. indica figara dissimilia. 



Alia nota quam auctores ad species seiungendas aptam existimant 

 a longitudine sepalorum et petaloram comparata sumpta est, uti sepala 

 A. Einseleauae dicuntur petalorum limbum superare 14 mm., A. pyre- 

 naicae 9 mm., A. nigricautis 21 mm. ; eminere vero videmus sepala ultra 

 petalorum marginem auteriorem 3-14 mm. in A. Einseleana, 4-9 mm. in 

 A. pyrenaica, 10-21 mm. in A. nigricanti ; in Aquilegia porro pubiflora 

 6-14 mm., in A. Moorcroftiana typica 35-12 mm., in A. oxysepala 4-11 

 mm., in A. kunaorensi suaveolenti 15-22 mm., in A. nivali 7-14 mm., in 

 A. glandulosa typica 6-22 mm., in A. viridinora interdum 0-4 mm. 



Nee mensurae comparatae limbi petalorum longiorumque staminum 

 nobis ad species seiungendus suppetunt. Neque columuam stamineam 

 A. atratae nunquam extra petalorum campanulam 3 mm. tantum pro- 

 iectam vidimus, quod etiam accidit in A. vulgari typica ; in A. Einselea- 

 na autem et in A. alpina stamina petalis sunt 2-6 mm., in A. pyrenaica 

 2-4 mm., in A. glandulosa 2-11 mm. breviora, cum in aliis stamina nunc 

 sint petalis paullulo breviora nunc paullulo longiora. In Aquilegia 

 vero caerulea var. typica stamina nectariorum limbo nunc 10 mm. 

 breviora nunc 6 mm. longiora, nunc numerosissima nunc eodem fere 

 numero atqae in A. canadensi, nunc patentissima nunc subparallela, 

 nunc fere eadem longitudine nunc inter se valde inaequalia. 



Proximum est ut de forma laminae petalorum investigemus utrum 

 satis constet ad discrimen specierum an variabilis evadat. Margo autem 

 exterior petalorum manifesto rotundatus reperitur in A. transsilvanica, 

 glandulosa, iucunda, Einseleana, thalictrifolia, Bertolonii, pubiflora ; 

 rotundato-truiicatus est in A vulgari, atrata, alpina, glauca, nivali, 

 fragranti, Moorcroftiana, formosa, canadensi, Skinneri. Vidimus tamen 

 exemplaria A. pyrenaicae typicae et A. Einseleanae et A. pubiflorae 

 quorum petala apice rotundato-truncata erant neque plane rotundata ; 

 Aquilegia autem glandulosa genuina Fischeri petala babet apice obtusa ; 

 et petala Aquilegiae nivalis nunc fere rotundata, nunc truncata ac 

 sinuata, nunc profunde emarginata sunt. Figura igitur limbi petalorum, 

 quamquam satis utilis ad subspecies internoscendas, nos in specierum 

 discrimine fallere videtur. 



Maximi vero momenti auctores plurimi calcaris formam magnitudi- 

 nemque comparatam esse putaverunt. 



Primum igitur de mensura calcaris cum laminae longitudine com- 

 parata videamus. Neque tamen de formis illis monstrosis Aquilegiae 

 vulgaris ecalcaratis agemus, neque de varietate ilia Aquilegiae formosae 

 cui nomen truncatam dicunt disseremus cuius calcar longitudine vix 



