NYMPHiEACE,E. /j I 



numeratis adhuc speciebus nonnullis in libris non satis 

 exacte designatisr 



Distr. geogr. Nymphceaceaj etiamsi omnes aquaticae non 

 obediunt observationi a plurimis Botanicis de Plantis aqua- 

 ticis iisdem in distantissimis orbis partibus spontaneis ct 

 omnes fere unicae regioni sunt propriae. Ex iis Europa alit4. 

 ./Egyptus 2 et ut videtur olini 5,Sibiria a, Asia ealidior a 

 mare Caspio ad Japoniam usque q, Ameriea borea^is 9, 

 Insulr Caribeae adjuncta parte Americse austraiis vieina 4, 

 Africa Capensis 1. Nullee ideo fere adsunt in Hemisphoera. 

 australi. 



Vir. Trunci radiciformes ( in Pharmacopeis Radices 

 dicti ) et Flores ipsi jam ab antiquissimis temporibus inter 

 Narcotiea numerantur et interdum hodie in irsu ■iriedico 

 adhuc recipiuntur. Hi trunci sunt fecula. farcti , subamari et 

 subadstringentes , post lotiones varias edules. Semina sunt 

 etiam feculacea et olim in yEgypto inter sativa recepta. 

 Plurimae species ob florum pulchritudinem et vegetationem 

 anomalam inter Herbas sacras a veteribus /Egyptiis et Indi- 

 coiis adoratpe fuerunt. 



Obs. Circa Embryonis structuram et ideo circa veram 

 Nymphaearum classificationem inter se valde differunt Bo- 

 tanici. Cl. Goertner embryonem indivisum et ideo monoco- 

 tyledoneum declaravit. Primus ego anno 1802 in notulf» 

 brevissima (1) nuntiavi embryonem Nyinphseae etNupharis 

 singulari modo inclusum esse in tegumento proprio et eo 

 secto dicotyledoneum revera esse comprobavi,- paulo postea 

 cl. Mirbel detexit (2) embryonem Nelumbii cotyledonibus 

 duabus crassis constare 5 anno 1806 cl. Salisbury egregie 

 Nymphaeacearum ordinem constituit (3) et sine ullo dubio 

 inter Dicotyledoneas collocavit ; eodem anno cl. Turpin 

 Nelumbii lutei fructum optime descripsit (4) sed dubium 

 non solvit de structura embryonis ; anno 1808 ejus sodalis 

 cl. Poiteau (5) ejusdem planta3 semen germinationemque 

 denuo descripsit et probavit embryonem constare cotyle- 

 donibus 2 crassis intus membrana stipulari instructis sed 



(1) Biill. philom. 3. n. 57. p. 168. t. 3. f. 3. 



(2) Bull. philorn. Joc. cit. et Buffou ed. Deterville. v. 7. p, 157. 



(3) Aun. bot. 1806. p. 70. 



(4) Ann. ir.us hist. iiat. Par. 7. p. 2ip. t. ll.f. 27. 



(5) Aijh. mus. hist. nat. l'ar. i3. p. 3g5. t. 20. 



