CRUCIFER.E. 3i5 



Species in synonymja valde intricata. Specimina duo adsunt in heib. Lin- 

 naeano; alinm A. calycinum videtur, alterum ad nostrum A. campestre 

 pertinet. Hoc ultinmni est verum A. campestre ut patet ex Linneei edi- 

 tione secunda nbi dicit A. campestre habitare in Gallia et citat Sauvaga- 

 sium. Meum autem in Gallia sat vulgare est certissime stirps a Sauvage- 

 sio circa Monspelium lecta. 



Radix ramoso-fibrosa annua. Caulis diffusus , 4-7 poll. longus. Herba tota 

 pube stellatahirsuta. Folia lineari-oblonga , integra. Racemi post anthe- 

 sin elongati. Pedicelli fructiferi 2 lin, longi , subpatentes. Calyces deci- 

 dui. Petala flava , calyce majora , subemarginata. Stamina 2, minora basi 

 appendiceaucta, 4 majora supra medium snbdentata. Siliculae orbiculatae, 

 3 lin. diam. , tubeiculato-hirsutse, stylp semilirieari sexluplo longiores. 

 Ovula in quoque loculo 2. Semina saepius solitaria , fusca , subraatgitiata 

 ala albida angustissimd. 



3o. Alyssum calycinum, 



A. caulibus herbaceis diffusis , foliis lineari-lanceolatis ca- 

 nescentibus, calycibus persistentibus, siliculis orbiculatis 

 subemarginatis pubescentibus stylo cruadruplo longiori- 

 bus. 



A. minimum. Clus. hist. i.p. j 33. f. 2. 



Alyssum. Cam.epit. 558./. 1. bona. 



A. minus Dalechampii. Dal lugd. 11^2. f 2 ? 



Alyssum xviii. Tabern. ic.p. 853. 



Thlaspi Grrccum prbpinquius forte Dioscoridis , etc. Lob. ic. 21 3. f. 2. 



Thlaspi Alyssum dictum campestre majus. C. Bauh! pin. 107. Moris. oxon. 



z.p. 291. n. 2. s. 3. t. 16'/. 2 ? 

 A. minus quibusdam. /. Bauh. hist. 2. p. 928. ic. 

 A. incanum serpyllifolio minus. Tourn. inst. 217. Vailllherb. 

 Clypeola siliculis bilocularibus tetraspermis. Lin. hort. cliff 329. 

 Clypeola alyssoides.Z/«. sp. ed. l.p. 632. Crantz. austr.p. 19. 

 Clypeola siliculis tetraspermis calyce persistente. Zinn. gcctt. 3a3. 

 Alyssum caulibus herbaceis foliis punctatis scabris siliculis orbiculatis caly- 



cibus persjstentibus. Ger. gallopr. 35i. 

 A. calycis flore persistente. Hall. gcctt. 242. 

 A. calycinum. Lin '. sp. 908. Mill, dict. n. 11. Poll. pall. n. 617. Jacq. <vind. 



n£fl. austr. t. 338. Vill. dauph. 3. p. ag3. Wild. sp. 3. p. 464. DC '. jl, 



fr. ed. 3. v. 4 p. 694.* Brown. h. Kew. ed. 2. <v. t\.p. 94. Gmel.fl. bad. 3. 



p. 38.* 

 A. alyssoides. Gou. hort. 321. 

 Adyseton calycinum. Scop. cam. ed. 2. n. 8oa. Baumg. fl. trans. 2. p. 



23 9 .- 

 A. campestre /2. Lam. dict. i.p. 97. 

 Adyseton mutabile. Ma?nch. meth. 207. 

 A. campestre. Hoffm. germ. i\.p. 43. Schkuhr. handb. 2. t. 181. Bieb.fl. taur. 2. 



p. io5.* 

 Hab. in campis siccis apricis arenosis lapidosisve Europae media? et austra- 



lis ab Hispania ad Tauriam. (f). fl. jun.-aug. (v. v. sp..) 

 Merba habitu fere media inter A. maritimum et A campestre , a priore /lo- 



ribus flavisnec albis faeile distincta , a posteriore quocum ssepe eonftisa 



differt notis piusium Herba potius incano-villosa quam hhsuta. Eac^._; 



