633 DICOTYL. seu EXOGENjE. 



Brassica eruca. Bull. herb. t. 3i3 Sclikuhr. handb. 2. n. 1870. f. 186. 

 Brassica eruca var. «. Sibth. et Sm. I. c. 



(T. flore flavo , fruclibus pilosis. 



Sinapi siliquis tetragonis hirsutis floribus venosis. Hall. helv. n. 4^4-* 

 Brassica eruca var. /2. Sibth. etStn. I. c. 



* ? flore pallido, fructibus glabris turgidis. 



Eruca latifolia pallens venis fuscis. C. Bauh.pin. 98. 

 Brassica turgida. Pers. encli. 1. p. 207. 



£? caule glabro , siliquis hispidis. 



Brassica erucoides. Horn. h. hafn. -i.p. 621. 



&? caule siliquisque glabris. 



Sinapis exotica hortul. 



Hab. ad vias, in scrobibus , oleraceis et inter segetes Europae australis et 

 Africoe borealis (Desf. ) , in Lusitania ( Brot. ) , Hispania ( Lag. ) , Gal- 

 lia, Helvetia ( Hall. ) , Italia , Gra;cia ( Sibth. ). (Q. fl. in Hispania 

 hieme , in coeteris regionibus vere, imo jun.-jul. (v. v. sp. et c. ) 



Planta polymorpha vulgaris, in hortis saepeculta et jam apud veteres cele- 

 brata , variat i°. caule saepius hinc inde pilis patentibus piloso aut his- 

 pido interdiira glabro; 2 . statura 3-pollicari aut soepius pedali bipeda- 

 live; 3°. foliorum lobis plus minus dentatis acutisve ; 4°- petalis albis , 

 pallidis aut flavis , semper tamen venis nigricantibus reticulatis , apice 

 retusis aut subemarginatis ; 5°. siliqua ovali aut oblonga , valvis rostro 

 aequalibus aut paulo longioribus , superficie glabris aut hispidis, pliis 

 minus concavis: 6°. ovulis in quoque loculo 4*8. 



An plures species hic confusa? ? 



Herba acris saporis , trita fcetens ( instar adultorum pilorum Murr. ) , exci- 

 tans, inter condimenta ciborum et acetaria m Europa australi recepta. 

 Semen acre , cutem rubefaciens , sialagogum , aphrodisiacum dictum : 



Excitat ad venerem tardos Eruca maritos. 



2. Eruca hispida. 



E. foliis lyrato-pinnatipartitis, lobis dentatis, terminali ob- 

 tuso, caule hispido, pedicellis calyce deciduo longioribus. 



Brassica hispida. Tenor! app. cat. h. neap.p. 5g. 



Hab. in arvis Lucanise in regno Neapolitano ( Tenore). (f) ( v. s. sp. ) 



Priori valde affinis sed differre videtur statura minore, caule pilis magis 

 rigidis patentibus a basi usque ad flores hispido , foliorum lobis magis 

 regulariter dentatis , terminali ovali obtuso , pedicellis calyce longiori- 

 bus nec brevioribus. Siliquoe stylus obtusiusculus. Calyx connivens pi- 

 losiusculus. Petala alba fusco-venosa ; fructum non vidi. — An satis a 

 priore distincta? 



Ex speciminibus mihi non satis certis suspicor hanc speciem etiam habitare 

 in Occitania et in insula Chio. 



3. Etuca vesicaria. 



E. foliis pinnatifidis , lobis acutis subintegris , caule lursuto, 

 calyce persistente subvesicario. 



Eruca vesicaria. Cav! ex Lag. 



