55 
de Ledgeriana-plantsoenen van eene rupsenplaag veel te lijden. 
Gebleken was, dat de verwoestingen door het insect aangericht, 
gering waren in gesloten en onaangeroerd gebleven tuinen, en 
jaren achtereen werden dan ook de Ledgeriana-plantsoenen 
tot het uiterste gespaard, zoodat de meeste een dicht bosch 
van kina vormden. 
Ten einde nu de insectenplaag voor goed te keeren, bleet 
het gewenscht den gesloten stand dier plantsoenen te behouden. 
Er moest dus naar een middel worden uitgezien om de kronen 
der boomen zoo mogelijk onaangeroerd te laten en toch eenig 
product uit de tuinen te verzamelen. Als middel daartoe werd 
beproefd het schrapen der tweede en derde stammen van min 
of meer heesterachtig ontwikkelde planten. Een ander doel, 
met deze wijze van behandeling beoogd, was het verkrijgen 
van eenstammige boomen. De ondervinding, in vroegere jaren 
opgedaan, had toch geleerd, dat de schraapmethode ongunstig 
werkte op de verdere ontwikkeling der boomen in het algemeen, 
en met grond mocht dus verwacht worden, dat de onaange- 
roerd gebleven hoofdstam zich gemakkelijker zoude ontwikkelen 
ten koste van de geschraapte nevenstammen en zware zijtak- 
ken, welke des te eerder geheel zouden worden onderdrukt, 
in welk geval ze zonder gevaar zouden kunnen worden 
verwijderd. De proef op kleine schaal genomen gaf een 
gunstig resultaat en voldeed in alle opzichten aan de verwach- 
ting. De geschraapte deelen leden onder de operatie, doordat 
hunne onwikkeling werd gestoord, doch de hoofdstam bleef 
krachtig doorgroeien, bevorderd nog door eene degelijke grond- 
bewerking die onmiddellijk na de operatie werd toegepast. 
Aangenomen mag worden, dat de langdurige droogte een 
gunstige factor is geweest voor het slagen der methode. 
Vorming van nieuwen bast op de geschraapte stammen en 
takken nam al spoedig na de grondbewerking weder een aan- 
vang, en ze zullen dan ook in volgende jaren door herhaalde 
schraping en bij geheele onderdrukking door verwijdering en 
een belangrijk product kunnen leveren, 
