165 
Ik besloot daarom den voorgenomen tocht voorloopig nog uit 
te stellen, totdat de regenmoesson zou zijn geweken. 
Toen echter in den avond van Dinsdag 14/15 Maart jl. te 
omstreeks zeven uur een vrij hevige schok van aardbeving 
werd gevoeld, voorafgegaan van, en gevolgd door een lang 
aanhoudend onderaardsch gerommel in de richting van den 
vulkaan, besloot ik niet langer te wachten met de uitvoering 
van het reisplan, maar reeds zondag d. a. v. den tocht naar 
den Goenoeng Awoe te ondernemen. Reeds den volgenden 
dag deed ik onderzoek naar geschikte en betrouwbare gidsen 
wat ten gevolge had, dat mij weldra een achttal Inlanders 
uit Taroena en Kolongan werden aangewezen, die tegen eene 
matige betaling bereid gevonden werden mij tot bij den krater 
te geleiden en tevens dienst te doen als dragers voor den mede 
te nemen mondvoorraad. Een tweetal kapitein-lauts van de 
hoofdplaats Taroena verzochten mij den tocht te mogen 
medemaken, terwijl voorts de heer Braam, particulier, de 
adspirant-controleur Wiacens vAN Kerenem, zoomede de te 
Taroena bescheiden klerk zich nog vrijwillig bij mij aansloten, 
zoodat de tocht niet alleen interessant , doch ook gezellig beloofde 
te worden. 
Vermits volgens verklaring der gidsen van uit het op p.m. 
1 uur roeiens noordwestelijk van Taroena gelegen gehucht 
Anggis de krater in 4 à 5 uren te bereiken was, besloot ik 
mij zoo vroeg mogelijk op het pad te begeven, ten einde nog 
dienzelfden dag voor het invallen der duisternis weder tehuis 
te kunnen zijn. 
Dienovereenkomstig vertrokken wij op zondag 19 Maart jl. 
reeds bij het krieken van den dag van Taroena naar boven- 
genoemd gehucht, van waar uit de eigenlijke tocht een aanvang 
zoude nemen; ter besparing van tijd en krachten werd het 
traject Taroena — Anggis per prauw afgelegd. Omstreeks half 
zeven uur in den morgen te Anggis afgestapl, werd dadelijk 
op aanwijzing der gidsen een achter dat gehucht loopend tuinpad 
ingeslagen, dat met talrijke kronkelingen en langzaam stijgende 
