planten, hieruit gekweekt, bestaat op lief etablissnnenl 

 Tjinjiroran nog een proef-aanplant , van welke enkele soorten 

 in 1887 werden onderzocht. 

 Over het resultaat dier onderzoekingen wordt in het jaar- 



Pwnifier- Regent 'schappen over het jaar 1887 het navolgende 

 vermeld. 



-Veel minder nog (dan de Calisaija-soorten , gekweekt uit 

 «zaden, van wijlen Schuhkraft on I vangen 1 ! komen voor de 

 "cultuur in aanmerking de planten, gekweekt uit zaden, in 

 •1882 ontvangen, onder de namen van Fijneen Fijnste Calisaija 

 "vnn Mapiri. (lalisaija vnu Inquisive, Zamha merada , Duras 

 »milo en Coeola, waarvan de bast in den loop van 1887 mede 

 -scheikundig werd onderzocht. 



«Gunstig daarentegen waren de uitkomsten van het onder- 

 zoek van den bast van C. Pilayensis. Op vijfjarigen leeftijd was 

 "^t gemiddeld gehalte der uit zaad gekweekte planton 4.81', pCt. 

 "kinine. Hoewel in samenstelling van den bast ten achter 

 •staande bij C. Ledgeriana, biedt de cultuur van deze plant 

 •toch niet te miskennen voordeelen aan. 



"De bast heeft in voorkomen zeer veel overeenkomst met 

 "dien van C. Ofïïcinalis. In chemische samenstelling staat hij 

 "bij deze niet, ten achter, heeft daarmede zelfs eene merkwaar- 

 dige overeenkomst, doch haar groei is belangrijk sterker. (}) 



"De cultuur van C. Pilayensis verdient «lus wol aanbeveling 

 '°P die hoogten, waar de Ledgeriana niet meer of althans 

 •minder goed slaagt. Daar de weinige niet geïsoleerde hoornen 

 "geen zaden zullen leveren, waaruit typische planten kunnen 



