oeh ee nieken ienie a ae nd ld nge 
eik: ien 
uitvoering der bestaande plannen, kan natuurlijk eerst later 
blijken, als de expeditie zich op het terrein harer werkzaam- 
heid bevindt. 
Van de eerste expeditie zag gedurende het afgeloopen jaar 
een belangrijk verslag het licht van de hand van den Geoloog, 
Prof. MOLENGRAAFF, die in April eene voordracht hierover 
hield bij gelegenheid van het vijfde Nederlandsche Natuur- 
en Geneeskundig Congres te Amsterdam en later eene uit- 
voerige verhandeling publiceerde in Petermann’s Mittheilungen, 
1895, Heft 9. 
De resultaten van het geologisch onderzoek zijn, voor zoo- 
verre zij nu reeds bekend kunnen zijn, van het grootste be- 
lang en worden door Dr. MOLENGRAAFF aldus geresumeerd: 
1°. Het bergland van Borneo wordt in zijn vorm beheerscht 
door dislocatie-lijnen, welker strekking een nagenoeg Oost-Wes- 
telijke is. 
2°, De voornaamste elementen van het bergstelsel zijn een 
aantal O-W gestrekte aaneengesloten bergketens, die echter 
geenszins van één centralen bergknoop uitstralen. Een eigenlijk 
centraalgebergte bestaat er niet. 
3°, Naast het bergland spelen een groote rol: 
a. een golvend heuvelland met reeksen of groepjes van 
hoogere bergtoppen bezaaid, die ook wel eens geheel geïsoleerd 
zich verheffen. | 
b. uitgestrekte laag vlakten. 
4°. Het bergstelsel van Borneo geeft niet het recht, daaruit 
eene homologie met Celebes of Halmaheira af te leiden. 
Eene buitengewoon belangrijke ontdekking mag zeker ge- 
poemd worden die van een tot nog toe geheel onbekend vul- 
kaangebied van uitgebreide oppervlakte, dat Prof. MOLENGRAAFF 
het Miüller-gebergte zou willen noemen, een gebied, welks 
vulkanische gesteenten belangrijk afwijken van den aard der 
elders in den Archipel aangetroffene. 
Op het bovengenoemd Congres hield ook Dr. Bürrikorer 
