EN 
Er bestond ook in zoover overeenstemming, dat beide ver- 
schijnselen sterk in intensiteit toenamen en vervolgens geleidelijk 
en langzamerhand verminderden.” 
5e. Van den Kapitein der Artillerie H. W. A. S. Loke, 
Waterloo-plein N. Weltevreden: 
„Vrijdag avond 14 Juni waren wij bij ons wat aan het mu- 
siceeren en omtreeks 12 uur stond ik in de binnengalerij, 
met Luit®* Scrürr een duo zingende, met het gezicht naar het 
Waterloo-plein. 
Midden onder het zingen zie ik plotseling, dat de overzijde 
van het plein langzamerhand verlicht werd, zoodat het binnen 
enkele secunden zoo licht was als over dag bij eene bewolkte 
lucht. Aan het gedeelte van het uitspansel, dat van uit onze 
voorgalerij overzien kan worden (het zuidelijk deel), zagen noch 
de gasten en mijne familie, noch ik, eenig bepaald sterk lich- 
tend verschijnsel of vuurbol, alleen zooals ik reeds zeide, het 
was volmaakt dag, zoodat wij de zuil met „Leeuw van Waterloo” 
midden op het plein en ook de huizen en boomen aan de 
overzijde volmaakt duidelijk gedetailleerd voor ons zagen. De 
verlichting droeg naar ik mij verbeeld, een eenigszins geel 
karakter, herinnerende aan natriumlicht en duurde enkele 
secunden naar ik schat 5à6. Toen keerde geleidelijk de nach- 
telijke duisternis weder terug. 
Het geheele verschijnsel had een zóó weinig plotseling ka- 
rakter, dat niemand schrikte, doch een -ieder keek slechts 
verwonderd toe, terwijl de verbazing zóó groot was, dat geen 
woord werd gesproken in het gezelschap. 
Na het verschijnsel stormden wij naar buiten om over het 
vreemde daarvan te spreken. Fen Inlandsch koetsier, die vóór 
het huis wachtte en die dus een groot deel van het uitspansel 
overzag, had wel de verlichting, doch evenmin als wij een 
vuurbol of sterk lichtend punt gezien. 4 
Ik teeken hierbij nog aan dat 3 personen, die zich met mij 
in de binnengalerij bevonden, doeh met den rug naar buiten 
niets van de verlichting zagen, maar hierbij moet zier 
LVI 
Mo. Bot. Garden, 
1898. 
