et nn 
verlicht werd, voorafgegaan door onderaardsch gerommel en 
gevolgd door drie doffe slagen als kanonschoten, waarna een 
lichte vertikale schok van aardbeving werd waargenomen. 
„Daar ik van den beheerder van den tijdbal te Tandjong 
Priok had vernomen, dat de vuurbol was neergekomen op de 
Hoek van Krawang, wendde ik mij met verzoek om eenige 
nadere inlichtingen daaromtrent tot den Resident van Krawang, 
van wien ik echter tot mijn spijt geen antwoord mocht erlangen.” 
Dr. W. G. Boorsma te Buitenzorg schrijft: 
„Met mijne vrouw, den Heer en Mevrouw Dirpaurs en nog 
eene dame wandelde ik ’savonds 12 uur Padjagalan langs, 
van Noord naar Zuid. Het was vrij donker, toen plotseling 
de omgeving lichter werd. Het licht werd zeer snel sterker, 
het was wit als daglicht, en naar het mij voorkwam, haast 
even intens, ofschoon dat natuurlijk moeilijk te zeggen valt. 
Omgziende naar de oorzaak van het licht, zagen we links van 
ons, in het Oosten dus, een vurigen straal, eindigende aan 
den horizon, daarmee een hoek makende (naar het Noorden 
toe) van 60° à 70° en een boog beslaande van mogelijk 30°. 
Ik meende, dat het eenvoudig een buitengewoon lichtgevende 
vuurpijl was, te meer daar de horizon op het snijpunt met den vuri- 
gen boog gevormd werd door een huisje met feestvierende Inlan- 
ders. De Heer D. zei echter dadelijk, dat het een meteoor moest 
wezen. 
De lichtstreep was bijna onmiddellijk weer weg en zoo ook 
de verlichting van onze omgeving. Het geheele verschijnsel 
eeft maar een paar seceunden geduurd, zooals daaruit blijkt, 
dat wij niet tegen elkaar zeiden „Wat is dat?” maar „Wat 
was dat?” _Donderslagen of andere nevenverschijnselen hebben 
wij niet waargenomen. Dit is al wat ik U kan mededeelen.” 
De Heer S. H. Koorpers te Buitenzorg meldt: 
Het in het Bataviaasch Nieuwsblad van eergisteren bedoelde 
natuurverschijnsel is ook door mij en mijn logé, Baron von 
Hrrtrine, waargenomen. Tegen 12 uur ’s nachts in de voor- 
