EU 
waar te nemen, dat zij, die belangstellen in problemen van 
algemeen onderzoek, door dotaties en legaten van die belang- 
stelling blijk gaven. 
Dit toch is de eenige juiste en logische wijze van bestaan 
voor wetenschappelijke Vereenigingen en noch het systema- 
tisch zoeken van hulp bij particulieren, noch het steunen 
op Regeeringssubsidies, kan als een zuivere levensopvatting 
beschouwd worden. 
In den grond was de dikwerf aangevochten uitspraak van 
THORBECKE volkomen juist: „kunst en wetenschap zijn geen 
regeeringszaken,’”’ maar het is er nog ver van af, dat in ons 
land, waar toch de gemiddelde rijkdom niet gering is, het 
voorbeeld van andere naties zal gevolgd worden en intusschen 
moet wel de Regeering de hand houden aan een belang, 
dat door het publiek niet in voldoende mate wordt behartigd. 
Het Bestuur der Vereeniging onderging vrij groote veran- 
deringen: de Ondervoorzitter, Dr. TRrEUuB, vertrok voor een 
jaar naar Ewropa, zoo ook de Bestuursleden Dr. VERBEEK 
en Dr. GurreLinG; op jeugdigen leeftijd ontviel ons het 
Bestuurslid J. W. F.J. van Brcke, van wiens arbeid men 
algemeen terecht zulke groote verwachtingen koesterde en 
die zich ook persoonlijk de vriendschap en toegenegenheid 
verworven had van allen, die hem mochten leeren kennen. 
De Redacteur, Dr. H. ONNeN, zag zich na vijftienjarigen, 
vaak onder moeielijke omstandigheden gepresteerden arbeid, 
verplicht, de leiding van het Tijdschrift aan Dr. vAN DEVENTER 
over te geven. 
Ons Bestuur kan niet anders dan de beweegredenen, die 
den Heer ONNexN hiertoe noopten, respecteeren en blijft hem 
dankbaar voor de met toewijding en zorg aan ons Orgaan 
ten koste gelegde moeite. 
Ook de Heer Eijken, die als opvolger van Dr. vAN BEMMELEN, 
de functies van Bibliothecaris met ijver en nauwgezetheid had 
waargenomen, moest ons verlaten, terwijl de Heer BOLLAND 
van verlof terugkeerde en wederom zitting nam in ons Bestuur. 
Nog hadden wij, hier in Indië, het verlies te betreuren van 
