NE de 
Deze waarnemingen zijn dus volkomen in strijd met de grond- 
gedachte van de Humboldt-Naumann’sche theorie. Ze passen 
beter bij de denkbeelden van LieopoLp von Bucn, die verband 
zocht tusschen aardbevingen en de vorming van bergketenen. 
Sedert vor Bucu zijn echter de voorstellingen omtrent het ont- 
staan van de groote oneffenheden van ons aardoppervlak zeer be- 
langrijk gewijzigd, en tot goed begrip van de nieuwere denk- 
beelden over aardbevingen moet de nieuwere theorie over 
bergvorming hier met een kort woord worden vermeld. 
Slechts in één terrein, in het westen van Amerika, (in 
Colorado, Utah en Arigona) liggen koepelvormige bergen, die 
in overeenstemming met de oude vor Bucr'’sche theorie, door 
directe opheffing zijn gevormd. Door de onderzoekingen van 
de Amerikaansche Geologen G. K. GiLBERT en WHITMAN CROSS 
is overtuigend aangetoond, dat de „Henry-Mountains’” en meer- 
dere andere toppen tot in het begin van de tertiaire periode 
op de volgende wijze zijn ontstaan. 
In een vlakke streek, waarvan de bodem uit horizontale, 
sedimentaire lagen van duizenden Meters dikte bestond, zijn 
gesmolten magma’s uit onbekende diepten langs spleten naar 
boven gekomen, maar hebben de oppervlakte niet bereikt. 
Op verschillende niveaux zijn deze tusschen de horizontale lagen 
ingedrongen en hebben zich daartusschen uitgespreid, somtijds 
als betrekkelijk dunne banken, maar ook als uitgestrekte vlak- 
koepelvormige massa’s met een horizontalen diameter van meer 
dan 7 Kilometer en eene dikte van meer dan 2000 Meter. 
De' duizende Meters dikke, boven liggende, horizontale, sedi- 
mentaire lagen zijn tot het volle bedrag der dikte van de 
„intrusieve’’ massa opgeheven, en hebben daardoor aan de opper- 
vlakte op zich zelf staande koepelvormige bergen doen ontstaan. 
De tusschenliggende lichamen van massagesteente, die jonger 
zijn dan de bovenliggende lagen, zijn eerst door latere erosie 
blootgelegd en zijn door GiuBerT „Laccolithen” gedoopt. 
Waarschijnlijk zullen er nog wel meer punten worden 
gevonden, waar kristallijne gesteenten op dergelijke wijze den 
bodem tot bergen hebben doen opzwellen, maar deze staan 
