buiten verband met de groote ketengebergten, die de hoofdlijnen 
vormen van het relief onzer aardkorst. (1) 
Het onderzoek van de Alpen, de Rocky Mountains, de Alleg ha- 
nies, de Himalaya en andere gebergten leert steeds overtuigender, 
dat in het algemeen de kristallijne gesteenten zich volkomen 
passief gedragen ten opzichte van de bergformeerende krachten. 
Te zamen met de onder water afgezette sedimenten vinden we 
ze uit hun oorspronkelijken stand geperst, gebogen, geplooid 
en tot uiteenloopende niveaux opgestuwd. 
De nieuwere denkbeelden omtrent het ontstaan der berg- 
ketenen zijn dan ook voornamelijk van Amerikaansche- en van 
Alpen-Geologen afkomstig en door EpvARD SuEss en ALBERT 
Herm het best beschreven. 
De grondoorzaak van de gebergtevorming wordt door hen 
daarin gezocht, dat het volume onzer planeet door afkoeling 
vermindert en dat onder de werking der zwaartekracht de 
buitenste korst daardoor moet ineenschrompelen. Dit denk- 
beeld is ook reeds door HumgBorpr in zijn „Kosmos” uit- 
gesproken, maar is in dien tijd onvruchtbaar gebleven. Eerst 
door de studie van de plooiingen en storingen in de geweldigste 
bergketenen van onzen aardbol heeft men de krachten leeren 
vermoeden, die daarbij in het spel traden en heeft men als 
eerste oorzaak van deze met groote waarschijnlijkheid de boven- 
vermelde inkrimping leeren aanwijzen. 
Deze inkrimping heeft niet gelijkmatig plaats; langs enkele 
zwakkere strooken, die men lijnen van kleinsten weerstand 
zou kunnen noemen, komt de spanning, die door de volume- 
vermindering in de buitenste aardkorst wordt veroorzaakt, 
het eerst tot uitwerking en hier zal de verschrompeling het 
belangrijkst zijn. Het surplus in lengte, dat de omtrek door 
(1) Ter loops zij hier slechts herinnerd, hoe de in Indië welbekende 
kegelbergen, de vulkanen ontstaan. Zij zijn opgebouwd uit vaste en losse 
eruptieproducten, die alle door den krater zijn uitgeworpen en zich 
rondom deze opening tot reusachtige kegelvormige puinhoopen hebben 
opgehoopt. De theorie der verheffingskraters van LropoLp voN BucH 
behoort reeds sedert JUNGHUHN ’s tijd tot de geschiedenis. 
