de verkorting van den aardstraal heeft verkregen, wordt hier 
over betrekkelijk korten afstand in ’t gelijk gebracht. 
De spanning in de buitenste korst wordt ontbonden in tangen- 
tiale en radiale krachten. De eerste openbaren zich door hori- 
zontale drukking, die de meest gecompliceerde plooiingen en 
verschuivingen van de lagen over elkaar veroorzaakt; de laatste 
door verticale bewegingen, waardoor groote schollen onzer aard- 
korst ten opzichte van het naastliggende gebergte wegzakken 
en trogvormige inzinkingen ontstaan. Surss meent dat deze 
verticale verplaatsingen steeds inzinkingen moeten zijn; anderen 
achten, onder gunstige omstandigheden, ook opheffingen moge- 
lijk. Een schol b. v., die door convergeerende kloofvlakken wordt 
begrensd, heeft een wigvormige gedaante en zou door horizontale 
spanning omhoog kunnen worden geperst. 
Uit de Alpenprofielen blijkt, welke mate van plooibaarheid 
ook de meest vaste gesteenten onder den invloed van geweldigen 
druk kunnen verkrijgen; maar, zooals boven reeds werd aange- 
nomen, ontstaan gedurende het plooiingsproces ook spleten, en 
wel in de eerste plaats langsspleten, dat zijn dezulke, die even- 
wijdig zijn aan de plooiing. Daar het proces niet overal met 
dezelfde intensiteit plaats heeft en de bewegende massa niet 
homogeen is, moeten echter ook breuklijnen ontstaan, die met de 
plooiingen een grooteren of een kleineren hoek maken (dwars- 
spleten). Van beide soorten vindt men in ieder gebergte 
honderden voorbeelden en men vindt evenzeer de bewijzen, dat 
de gedeelten aan beide zijden van die spleten zich ten opzichte 
van elkander over honderde en duizende Meters afstand 
hebben verplaatst. 
Ook op Java en Sumatra zijn langs- en dwarsspleten over 
groote afstanden aan te wijzen. Jn de Preanger b. v. verheft 
zich, dicht bij de monding van de 7ji Mandiri in de Wijnkoops- 
baai, het gebergte aan den zuidelijken oever als een steile, 
600—800 Meter hooge wand, die uit oud-mioceene zandsteen- en 
breccielagen bestaat, welke onder een hoek van 20° regelmatig 
naar het zuiden hellen. Aan den noordelijken voet van dezen wand 
liggen jongere mioceene mergels en deze zijn dus ten opzichte 
