ek 
Verschillende kristallijne gesteenten als: diabaas, gabbro en 
pikriet, die in de figuur onder het teeken D zijn samengevat, 
zijn gedurende deze periode of een weinig later aan de opper- 
vlakte gekomen en de bovenvermelde groene zandsteenen en 
de elders voorkomende serpentijnschiefers zijn waarschijnlijk 
afkomstig van tuffen, die bij deze erupties zijn ontstaan. 
De omgrenzing van deze kristallijne gesteenten wijst aan, 
dat ze te voorschijn zijn gekomen langs spleten, die evenwijdig 
loopen aan de lengteas van Swmatra en welker ontstaan dus in 
onmiddellijk verband staat met de bovenvermelde plooiing. 
Het goud, dat in dit gedeelte van Sumatra, vooral in vroegere 
tijden, op talrijke punten werd gewasschen, komt in diluviale 
conglomeraat- en grindlagen voor, die uit de vergruizings- 
producten van de oudere gesteenten bestaan, en is waarschijnlijk 
afkomstig uit de dikke kwartsaders in de oude schiefers en 
uit de diabaas- en gabbrogangen uit de carbonische formatie. 
In verband met het plooiingsproces werd het terrein, na 
afzetting van de genoemde carbonische lagen, over groote 
uitgestrektheid boven water opgeheven, want alle sedimentaire 
afzettingen uit het mesozoïsche tijdvak ontbreken. De naast 
jongere lagen (zie in de figuur W) bestaan uit brecciën, con- 
glomeraten en zandsteenen, die behalve grootere brokstukken 
van ‘alle oudere gesteenten, zeer veel kwartsgruis bevatten, 
dat van de granieten afkomstig is. De bekende koollagen van 
de Oembiliën liggen tusschen deze zandsteenbanken, en in 
dieper liggende lagen van mergelschiefer, die tusschen de 
brecciën voorkomen, zijn talrijke overblijfselen van visschen en 
andere dieren gevonden, die deze lagen als eoceen karak- 
teriseeren. (Men zie o. a. de Jaarboeken van het Mijnwezen 
van 1878, Ien 1880, I). Deze eoceene lagen liggen steeds 
discordant op het oudere gebergte en zijn gewoonlijk slechts 
weinig geplooid. Door talrijke breukvlakken is de formatie 
echter in verschillende schollen verdeeld, die ten opzichte van 
elkander zijn verschoven en tot zeer verschillend niveau 
zijn opgeheven. 
Op de kwartszandsteenen liggen langgestrekte ruggen, die 
