dn 
ook weer evenwijdig aan de lengte-as van Sumatra zijn gericht 
en uit dergelijke eruptief-gesteenten en boven water afgezette 
brecciën bestaan, zooals op Java aan het begin van het mioceene 
tijdvak aan den dag zijn gekomen. De mioceene zee-afzettingen, 
waardoor deze gesteenten op Java over zulke groote uitge- 
strektheden worden overdekt, werden tot nu toe op Sumatra 
slechts in het zuidelijk gedeelte, op de eilandenreeks langs de 
Westkust en in de landschappen Tamiang en Langkat aan de 
Oostkust aangetroffen, zoodat het hier beschreven gedeelte van 
het centrale gebergte waarschijnlijk sedert het eoceene tijdvak 
voortdurend hoven water opgeheven is geweest. De genoemde 
eruptiefgesteenten, in de figuur onder A aangegeven, zijn voor 
het grootste gedeelte pyroxeenandesieten, maar ook bazalten 
ontbreken niet en enkele toppen bestaan uit kwartshoudende 
hoornblendeandesieten. 
Uit dit korte overzicht van de geologische geschiedenis van 
Sumatra tot aan het post-plioceene tijdvak blijkt dus, dat de 
lengteas van dat eiland een van de straks vermelde „lijnen 
van kleinsten weerstand’ aanwijst, waarlangs, van de oudste 
tijden af, de door de inkrimping van de aarde in de korst 
veroorzaakte spanningen tot uitwerking zijn gekomen. De 
daardoor veroorzaakte plooiing is ook in de topografie van het 
eiland zichtbaar, want evenwijdig aan de lengteas gerichte 
bergruggen en daarmede evenwijdige lengtedalen vormen 
daarvan het voornaamste kenmerk. Dit werd reeds door 
JurenuuN opgemerkt en op bldz. 35 en 36 van het 1*° Deel 
van zijn „Battalünder auf Sumatra’ schrijft hij : „es ist keinem 
Lweifel unterworfen, dasz das angedeutete Winkelverhältnisz 
der trachytischen Bergketten und Bergrippen kein Zufall ist, 
sondern durch ein tiefes, bis jetzt noch nicht erkanntes, 
Naturgesetz auf Sumatra hervorgerufen ist, dessen weitere 
Ergründung (wenn ich mich nicht irre) die wichtigsten 
Resultate für die Geologie und Erdkunde dieser Insel her- 
beizuführen im Stande ist”. 
Hij had daarbij voornamelijk het oog op het groote lengte- 
dal, dat zich tusschen de vulkanen Mertimbang en Kalaboe 
