STUDIËN OVER GETIJDEN IN DEN 
INDISCHEN ARCHIPEL. 
XVL Statistiek, (1) 
Bk 
Indien men een theoretisch en praktisch ontwikkeld zeeman 
de vraag stelt, welke zijne denkbeelden zijn, gegrond op 
't geen hij geleerd heeft en zijne ervaring, van de verschijn- 
selen der getijden, dan zal men, in het algemeen, het navolgende 
antwoord ontvangen. 
Op het Instituut of de school werd het onderwerp eenigszins 
onduidelijk en met tegenzin door den leeraar behandeld ; ’t geen 
trouwens niet te verwonderen was, omdat in geen enkel boek 
eene heldere voorstelling, nog minder uiteenzetting, der ver- 
schijnselen was te vinden, terwijl theorie en praktijk reeds 
terstond met elkander in tegenspraak kwamen. 
Zoo b.v. is het duidelijk dat, overeenkomstig de ons voor- 
gehouden theorie — volgens welke de door de maan te voorschijn 
geroepen ellipsoïde met haar top de beweging der maan moet 
volgen — overal, of ten minste op de meeste plaatsen, hoogwater 
moet voorkomen op den middag der dagen van volle of nieuwe 
maan, terwijl de praktijk met deze gevolgtrekking in lijnrechte 
tegenspraak is. 
Stilzwijgend werd dus de theorie als weinig afdoende be- 
schouwd en eenige wetten, door ervaring verkregen, of liever 
eenige vrij algemeen geldende regelen werden daarvoor in de 
plaats gesteld. Deze regelen kunnen, in algemeene termen, 
als volgt worden geresumeerd. 
Eene eerste, ruwe, maar bruikbare informatie omtrent den 
De vorige Studiën zijn verschenen in het Tijdschrift van het Kon. 
Inst, v‚ Ingenieurs, Afd, Ned, Indië, Jaarg, 1890—4895. 
