— 128 — 
vaste regels of correcties hieromtrent worden niet aangetroffen 
en in het algemeen wordt het miet noodig geacht hiermede, 
als een verschijnsel van ondergeschikten aard, rekening te 
houden. Waar, als b.v. bij den Helder vier malen daags hoog- 
water optreedt d.w.z. een tweede hoogwater kort na elk der 
beide reglementaire, wordt dit toegeschreven aan de aanwezig- 
„heid en het samentreffen van twee of meer getijgolven, die 
uit verschillende streken stammen. 
Volgen de getijverschijnselen deze algemeene regels niet, of 
slechts ten deele, dan wordt dit toegeschreven aan bijzondere 
invloeden van wêer en wind, aan schommelingen van geheele 
watermassa’s eener zee etc. en in zulk een geval rangschikt 
men de getijden onder de onregelmatige. Ook in deze ge- 
vallen worden afwijkingen van ’t geen als normaal beschouwd 
wordt, dikwijls toegeschreven aan het samentreffen van getijgol- 
ven van verschillenden oorsprong. 
Bekend is eindelijk dat de getijder in het vóór- en najaar, en in 
t bijzonder omstreeks den tijd der aequinoxen, sterker optreden 
dan in de andere jaargetijden, ’t geen wel eens, weer zonder be- 
wijs, wordt toegeschreven aan den invloed van den maansafstand. 
82. 
Het zal ongetwijfeld nog langen tijd duren, alvorens de 
boven aangevoerde catechismus zoodanig gewijzigd zal zijn, 
dat de gangbare denkbeelden in overeenstemming zijn gebracht 
met hetgeen de waarneming leert en dat men heeft leeren 
inzien, dat ook op dit gebied de bakens moeten worden verzet 
als het getij verloopt m.a. w. dat niet de voorop gestelde en on- 
bewezen idee, maar de resultaten der observatie tot grondslag 
worden aangenomen. 
Reeds eenige jaren geleden hebben DArwiN en BörGEN dui- 
delijk uiteengezet, dat en waarom de in $ 1 geschetste begrip- 
pen, hoewel bruikbaar voor enkele plaatsen, daarom nog niet 
toepasselijk zijn op alle plaatsen ter wereld en dat men 
zich, door ’t geen in een gedeelte van den Atlantischen 
Oceaan als regel geldt ook aantenemen voor andere zeeën, 
