— 140 — 
tischem Standpunkte aus, gänzlich ungenügend um eine eini- 
germassen zutreffende Vorhersage der Zeit des Hochwassers zu 
gestatten.” 
Deze aanhalingen van reeds in 1891 en 1892 door desbe- 
voegden geuite beoordeelingen mogen voldoende zijn, om het 
gewicht eener samenstelling, zooals die in kolom 4 is gegeven, 
te doen uitkomen. 
Deze verhoudingsgetallen zijn als een maatstaf te beschouwen 
van het karakter der getijden; zij vormen eene numerische 
toelichting tot de door DARWIN en BörGrN aangewezen tekort- 
komingen en geven aan, in welke mate de tot nu toe gevolgde 
methode van berekening voor de verschillende plaatsen onjuist 
moet blijken. 
In 1892 was echter nog bijna niets omtrent de Nederlandsch- 
Indische getijden bekend en, daar juist deze in vele opzichten 
uitersten vertoonen, zou waarschijnlijk het oordeel der beide 
aangehaalde autoriteiten nu nog scherper luiden dan voor drie 
of vier jaren. 
De verhoudingsgetallen der kolom 4 zijn gevormd door het 
quotient te nemen van de getallen der eerste en tweede kolom, 
waarbij moet opgemerkt worden, dat zij berekend zijn uit de 
oorspronkelijke, nog niet tot geheele centimeters afgeronde 
getallen, zoodat zij niet altijd volkomen overeenkomen met de 
resultaten, die men direct uit de hier gegeven tabellen kan 
afleiden. 
Ofschoon aan de berekeningen, gebaseerd op de even wichts- 
theorie der getijden, in ’t algemeen slechts eene zuiver theo- 
retische waarde kan toegekend worden, is het toch niet zonder 
belang bij de discussie dezer verhoudingsgetallen voorop te 
stellen, dat, volgens die theorie, de verhouding der getijden 
K, +0 tot M‚+S, wordt uitgedrukt door de breuk 0.409. 
De grootste waarden of m.a.w. de getijden van het sterkst uit- 
gesproken enkeldaagsch karakter, alsmede de kleinste waarden 
voor deze kenmerkende verhouding, d. w. z. de meest zuiver 
dubbeldaagsche getijden vindt men in de volgende tabel 
verzameld 
