— 142 — 
Beter dan uit de voorgaande tabel kan misschien het 
bijzonder karakter der Nederlandsch-Indische getijden blijken 
uit de volgende opgave van het aantal malen, dat de verschil- 
lende groepen van verhoudingen in de vijf tabellen voorkomen. 
_K+0 [rapel 1 | Tabel IL Tabel IIL\Tabel IV. Tabel V. 
Ms + S) 
1 pd 1 2 3 1 
0.99 — 0.50 12 10 5 4 2 
0.49 — 0.25 12 8 0 8 0 
0.24 — 6,00 0 E{ 1 12 12 
Tutaal. 47 36 8 22 15 
Deze tabel zou eigenlijk tot eene van percentages moeten 
omgewerkt worden, maar daar hiermede eene schifting der 
gegevens zou moeten gepaard gaan, zoodat eene ongeveer 
gelijkmatige geographische verspreiding der stations werd ver- 
kregen, is dit niet wel uitvoerbaar zonder willekeurige besnoeiing 
van het toch reeds, voor het opmaken eener statistiek, vrij 
beperkte materiaal. | 
Uit het voorgaande blijkt ten duidelijkste dat, en in welke 
mate, de getijden in de Noordzee, die langen tijd voor de 
normale hebben gegolden, als geheel abnormaal te beschouwen 
zijn, of, zooals Darwin het uitdrukt, dat zij zijn „abnormal 
in their simplicity”; dezelfde uitdrukking kan echter ook 
toegepast worden op de getijden in de Java-Zee, die cok, 
als bijna zuivere typen van enkeldaagsche getijden, buiten- 
gewoon eenvoudig zijn in hunne verschijnselen, omdat de 
complicatie der dubbeldaagsche factoren daar bijna geheel en 
al ontbreekt. 
Ook in Britsch Indië, met name in Achter-índië, vindt 
men getijden van een bijna even zuiver dubbeldaagsch type 
als in de Noordzee, maar, aan den anderen kant, is het ook 
