Ee 
— 149 — 
Tabel. | 0,000. | 0,26—0.50 | 0.51—0.75 | 0.16.00 | 1Û 
L 2 14 12 5 14 
HE 0 29 6 1 0 
UI. 1 0 4 1 2 
IV. 16 2 0 0 
V. 1 12 2 0 0 
Hieruit blijkt, dat de grootste verscheidenheid in de verhou- 
ding van het zons- tot het maansgetij voorkomt in den Jn- 
dischen Archipel, en dat in dit opzicht de getijden in den 
Indischen Oceaan nog het meest reglementair zijn, even zeer 
als die der Europeesche stations. 
In den Atlantischen Oceaan, met name aan de Amerikaansche 
kusten, zijn de verhoudingen abnormaal klein; de Tabel IV 
is de eenige, waar het maximum valt in de eerste kolom. 
Merkwaardig is het, hoe veel grooter dan ergens anders de 
verhoudingsgetallen van S,/M, zijn, die in den Indischen 
Archipel voorkomen; ook zijn er in het bovenstaand overzicht 
van de uitersten slechts enkele als voorbeeld aangehaald. 
Ook al wenscht men Poeloe Langkoeas, de Duizend Eilanden 
en Arisbaya buiten beschouwing te laten, omdat daar de dub- 
beldaagsche composanten zoo klein zijn, dan blijft nog het 
merkwaardige feit bestaan, dat bij verscheidene plaatsen in 
den Archipel, waar de dubbeldaagsche getijden niet zoo klein 
zijn, en waar derhalve de bepaling der constanten met juist- 
heid kan geschieden, het zonsgetij S, grooter blijkt te zijn dan 
het maansgetij M,. 
Poeloe Besar en Karimon Djawa zijn in dit opzicht 
merkwaardige plaatsen; maar de resultaten zijn daar minder 
sprekend, omdat het zonsgetij, schoon relatief groot, op zich 
zelf beschouwd, klein is. Bij Poeloe Langkoeas wordt de 
verhouding zelfs oneindig groot, omdat het maansgetij daar 
geheel en al verdwijnt, terwijl het zonsgetij, schoon uiterst 
