— 150 — 
zwak, blijft voortbestaan; dezelfde bemerking geldt voor de 
Duizend HEilanden. 
Ook bij Finschhaven (1.39), Makasser (1.50), Kotta Baroe 
(1.33), Gamsoengi (1.29), Kema (1.43) en Gorontalo (1.33) 
is deze verhouding buitengewoon groot, ’t geen vooral voor 
de vier laatstgenoemde plaatsen tot zonderlinge complicaties 
aanleiding moet geven, omdat daar het dubbeldaagsch getij 
overheerschend is. 
Bij doodtij toch wordt daar het maansgetij meer dan gecom- 
penseerd door het zonsgetij, zoodat dan alleen het enkeldaagsch 
régime den tijd van hoog- en laagwater beheerscht. Om 
den anderen maken zich hier dus het dubbel- en het enkel- 
daagsch régime meester van de positie en beide volgen, onaf- 
hankelijk van elkander, de voor hen geldende wetten. 
Maar ook, afgezien van dit optreden der enkeldaagsche 
getijden, zijn deze getijden merkwaardig, omdat tengevolge van 
de grootheid van ’t zonsgetij, de tijd van hoogwater volstrekt 
niet met constant verschil den maansuurhoek volgt, maar des 
te meer eene eigenaardige schommeling vertoont om een 
bepaalden tijd van den dag d. w. z. om een zonne-uur, naarmate 
de verhouding S,/M, grooter is. 
Is, zooals b.v. bij Donggala en Adelaïde, de verhouding 
gelijk aan de eenheid, dan valt de tijd van hoogwater na den 
dag van springtij elken dag niet 48, maar slechts 24 minuten 
later in, totdat op den 8sten dag — dus na doodtij — een sprong 
plaats heeft van ruim 6 uren ; daarna verachtert het getij weder 
dagelijks 24 minuten tot den 23sten dag, waarop hoogwater 
wederom plotseling 6.3 uur later intreedt dan men verwachten 
zou. Als het verhoudingsgetal één is, zijn er dus 12 uren 
van den dag, waarop nooit hoogwater voorkomt. 
Is, zooals bij Kema en Makasser, de verhouding ongeveer 1.5, 
dan verachtert na den dag van springtij de tijd van hoogwater 
dagelijks ongeveer 18 minuten tot den 5ien dag, waarop 
eene beweging in tegengestelden zin optreedt, die aanhoudt tot 
den 9den of 10den dag, waarna wederom eene geringe dagelijksche 
vertraging wordt waargenomen. 
