— 152 — 
versterking der getij-werking, ten slotte tot de vernietiging 
van het getij zullen leiden. Zoolang nu het maansgetij 
sterker is dan het zonsgetij, zal het ook aanleiding geven 
tot sterkere „Overtides” en „Compound tides” en derhalve 
ook in meerdere mate als het ware afslijten. In ondiep water 
moet er dus eene neiging bestaan tot gelijkmaking der getij- 
den M, en S,. Maar hoe het zonsgetij sterker kan worden 
dan het maansgetij, wordt hierdoor niet opgehelderd ; de ratio- 
neele grens toch is bereikt als de verhouding 1.00 is geworden. 
F. Van niet minder beteekenis voor het karakter van 't_ 
getij dan de verhouding der amplituden, is het verschil der 
kappagetallen van ’t maans en zons dubbeldaagsch getij, in 
kolom 6 onder het hoofd S,—M, gegeven. 
Dit verschil gedeeld door 24°3815 geeft, zooals vroeger is 
aangetoond, het tijdsverloop aan, uitgedrukt in dagen, tusschen 
het oogenblik van nieuwe of volle maan en dat, waarop de 
beide golven eene gelijke phase vertoonen. Om derhalve de hoek- 
verschillen tot dagen te herleiden, heeft men die met de grootheid 
Ae dt 
24.3815 
te vermenigvuldigen en men verkrijgt eene zuivere, wel gede- 
finieerde uitdrukking voor ’t geen gewoonlijk „de leeftijd” 
van het getij genoemd wordt. 
Daar nu op den dag, waarop deze gelijkheid van phase plaats 
heeft, ook de grootst mogelijke samenwerking der beide getij- 
golven mogelijk is, zal op dien datum springtij voorkomen met 
een verval van ongeveer 
2 Xx (M,+S,) amplitude. 4 
In Studie III, en ook hierboven sub A, is eenvoudigheids- 
halve aangenomen, dat dit werkelijk de amplitude bij springtij 
is, maar dit is niet geheel, slechts bij benadering, juist. 
De gelijkheid van phase heeft nl. slechts plaats op één oogen- 
blik en alleen als dit samenvalt met den tijd van hoogwater 
van een, en dus van beide getijgolven, zal de rijzing van het 
