— 153 — 
water bedragen M, JS, cM; maar bij ’t volgend en voorgaand 
laagwater kan dan onmogelijk de afwijking — (M‚+S,) zijn, 
omdat dan de phasen 6 X 1°016 —= 6°1 ten opzichte van elkander 
verschoven zijn. 
Intusschen is de fout, die men begaat door aan te nemen, dat 
springtij voorkomt met eene amplitude 2 (M,+S.), zeer gering 
en zij wordt hier alleen gereleveerd, om in het oog te doen 
vallen, dat alleen de definitie „tijdstip van gelijkheid in phase” 
juist is en scherp tegenover het ietwat vage van den „dag van 
staat. 
Even als men, op grond van beperkte ervaring, voor de 
verhouding der amplituden van zons- en maansgetij eene 
bepaalde grootheid heeft aangenomen en hierop tabellen voor 
toepassing van correcties heeft gebaseerd, in de meening dat 
zulke tabellen, zooal geen volstrekt algemeene, dan toch eene 
vrij uitgestrekte toepassing zouden kunnen.vinden, zoo ook is 
voor deze verachtering van den tijd van springtij verkeerdelijk 
een normale waarde van ongeveer 2 dagen aangenomen. 
De tabellen toonen duidelijk aan, dat ook in dit opzicht de 
grootste verscheidenheid heerscht, ook zelfs bij plaatsen, die niet 
ver van elkander verwijderd liggen; deze verscheidenheid is 
zelfs zoo groot, dat het moeilijk is op systematische wijze de 
afwijkingen te behandelen. 
Vangen wij aan met Tabel IL, dan ziën wij, dat daarin 
de kleinste afwijkingen voorkomen en dat althans nega- 
tieve waarden in den Indischen Oceaan niet worden aan- 
getroffen. 
De grootste waarde nl. 60° of 2.5 dag vindt men bij Cochin, 
waar ook het getij het meest enkeldaagsch is; gaat men na, 
hoe deze kenmerkende grootheid verandert als de golf zich, 
zoo als hier boven is aangetoond, in twee tegengestelde rich- 
tingen langs de Westkust van het Britsch-Indische schiereiland 
voortplant, dan vindt men voor S,—M, de waarden: 
