ra 
Ss 2. 
De verschillende partieele getijden, die de statistische behan- 
deling der waarnemingen beeft leeren kennen, worden gemaks- 
halve in verband gebracht met fictieve hemellichamen, die 
zich met constante snelheid rondom de aarde bewegen ; van deze 
fictieve sterren is, evengoed als van de werkelijk bestaande, de tijd 
van doorgang door den meridiaan nauwkeurig te berekenen. 
In Tabel L vindt men deze tijdstippen berekend voor den 
1“ Januari van de jaren 1890—1924 en voor den meridiaan 
van Greenwich. 
De eerste vier sterren, aangeduid door de letters S,, M,,N 
en K,, komen overeen met dubbeldaagsche getijden, veroor- 
zaakt resp. door de zon, de maan, de verandering van den 
maansafstand en die van zons- en maans-declinatie. 
Het getal 247° voor de ster M, en het jaar 1890 b v. beteekent 
dat, op den middag van den Is» Januari 1890 te Greenwich, de 
ster nog even zoovele graden doorloopen moest voor zij den meri- 
diaan passeerde, terwijl de waarden „nul” voor de ster S,, di. 
de gemiddelde zon, gegeven, beduiden dat deze altijd precies op 
den middag door den meridiaan gaat, zooals ook ieder weet. 
Gemakshalve is deze tijd van meridiaans-doorgang gegeven, 
niet in tijd, maar in graden; wil men den tijd in uren bere- 
kenen dan moeten deze hoekwaarden der Tabel l gedeeld wor- 
den door de hoeksnelheid (den afstand afgelegd in één uur), 
die men aan het hoofd der Tabellen III, vindt opgegeven. 
De drie daarop volgende getij-sterren K,‚,O en P komen 
overeen met enkeldaagsche getijden, die voornamelijk in den 
Indischen Archipel eene overwegende rol spelen. 
De ster P correspondeert met een zonsgetij, 't geen ter- 
stond uit Tabel [ blijkt door het feit, dat zij op den 1***" Ja- 
nuari altijd op denzelfden tijd door den meridiaan gaat; 
de sterren K,‚ en K, doen dit in hoofdzaak ook, maar zij 
schommelen in 19-jarige periode om een evenwichtstoestand ; 
grootendeels stellen zij dus zonsgetijden voor, maar gedeeltelijk 
zijn zij ook afhankelijk van de maan. 
