manen 
— 201 — 
Een andere methode van oplossing bij benadering is, dat 
men gebruik maakt van de omstandigheid, dat de ster K, 
slechts langzaam in phase verandert en y, de verandering in 
phase per etmaal van de ster O, groot is. De waarden van w, 
die aan de vergelijking voldoen, zullen dus weinig afwijken 
van de gemiddelde waarde van z, d. i. die voor 16 Augustus 
of 136°. Men vindt dan: 
1619 + 136° —= 480 + y dus y == 249°, 
en met behulp van Tabel III. O voor de gezochte datums 
12 Augustus, y — 257° 
26 s y == 2520. 
Op deze datums bewegen zich dus deze fictieve sterren 
unisono, evenals zon en maan op de datums van volle en 
nieuwe Maan en, als de sterren K,‚ en O gelijke phase hebben, 
bereikt ook (zooals in vorige studies is aangetoond) de maans- 
declinatie hare maximumwaarde; of op de gemelde datums 
de maansdeclinatie hare grootste positieve of negatieve waarde 
bereikt, is met behulp der gegevens niet uit te maken. 
8 ö. 
Is eenmaal duidelijk geworden op welke wijze de bewegingen 
der fictieve sterren uit de gegeven tabellen kunnen worden 
afgeleid, dan is de overgang tot het mechanisme der getijden 
niet moeilijk. 
Het verband, dat er bestaat tusschen die sterren en de water- 
hoogten is eenvoudig dit, dat het tijdstip van hoogwater voor 
elke ster altijd invalt een vasten at na het oogenblik van 
doorgang door den meridiaan. 
Deze constante grootheid, constant voor elke plaats, kan men 
gemakshalve het kappagetal noemen en‚om van de voorbeelden, 
in $ 3 gegeven voor de ster-bewegingen, over te gaan tot die 
der getijschommelingen, heeft men bij de gevonden hoek waar- 
en nog deze kappagetallen op te tellen. 
LVI. 1ák 
