RAN ene 
— 205 — 
Het seizoen-getij K, is derhalve de oorzaak der bij de zeelieden 
bekende, bijzonder sterke aequinoxiaal-getijden. (Zie hieromtrent 
Studie XIV). 
Den juisten datum van coïncidentie der beide getijden vindt 
men door de formule 
v=k—k—I, 
waarin k het kappagetal van het getij S,, k’ dat van K, 
voorstelt, terwijl [ het astronomisch argument is van K,, ge- 
geven in Tabel I. 
Voor Adelaide en het jaar 1810 vindt men 
x= 180° — 177° — 1760 = — 173° = 1879 
of 30 Maart en 28 en 29 September als datums van voor-en 
najaars-versterking van het zonsgetij. 
VOORBEELD XIII. 
Zij k het kappagetal van S, en k, dat van M, ; de verande- 
ring in phase per etmaal van het getij S, is nul, die van M, 
S= 24°,3815. Op den datum van volle of nieuwe Maan gaan de 
beide sterren door den meridiaan te O uur middag ; de grootheid 
en of (k —k,) 0.041 
geeft dus aan, na hoeveel dagen het. phase-verschil k — k, 
is ingehaald of hoeveel dagen na den datum van volle en 
en nieuwe Maan springtij zal voorkomen: dit is wat men 
noemt den leeftijd van ’t getij. 
Op de vraag „hoeveel malen per jaar zal het springtij zijn 
dezer twee-dubbeldaagsche getijden”, is het antwoord: 
telkens na == 14.7653 dag zal het springtij zijn; 
3609 
24°.3815 
per jaar dus 24,74 keer. 
Dezelfde vragen kan men stellen voor de enkeldaagsche 
getijden K‚ en O; deze sterren gaan te O uur door den 
meridaan op de datums van grootste maansdeclinatie; elken 
