— 316 — 
(zoo als het geval was), dat deze niet op eenmaal, doch gelei- 
delijk geschiede. Ja! het tegenovergestelde is het geval; 
door de enorme bladvorming nà bovenbedoelde kapping heb- 
ben deze tuinen een veel gunstiger aanzien gekregen, dan 
vroeger, toen de boomen vol takken zaten, welke het licht 
onderschepten, en dus den bladergroei belemmerden. 
Nog verscheidene jaren kan men dan ook uit deze tuinen 
een belangrijk product, alleen door uitdunnen, verwachten. 
Dat echter deze vernieuwde Ledgeriana-bast nog lang niet 
zijn oorspronkelijk gehalte aan kinine-sulphaat heeft terugge- 
kregen, kan blijken uit den als Bijlage F aanwezigen staat van 
analyses, waarin is opgegeven: 
1e. het gehalte van kinine-sulphaat der schilfers of primairen 
bast uit den oogst van 1891, en 
2e, dat van den seeundairen of niet geschraapten bast plus het 
gehalte van den vernieuwden bast uit den oogst van 1892, 
'93, ’94 en '95. 
In 1891 werden door schrapen aan oorspronkelijken bast 
(schilfers) verkregen 
195.558 4K°, met een gemiddeld gehalte 
van 9,51 °/, kinine-sulphaat en uit 
deze zelfde tuinen aan vernieuwden 
bast: 
In 1892: 105.559 3K°, met een gemiddeld gehalte 
van 5,98 °/,. 
In 1893: 71.449 }K°, met een gemiddeld gehalte 
van 5,56 °/,. 
In 1894: 55.453 JK°s, met een gemiddeld gehalte 
van 7,04 °/,. 
En in 1895: van de laatste takken. 
74.319 4K°, met een gemiddeld gehalte 
van 6,31 °/,; dus 
306.780 4K°, te zamen met een gemid- 
deld gehalte van 6,18 °/,, vertegenwoordigende eene hoeveel- 
heid van 9.479 K°* zwavelzure kinine, tegen 195.558 halve 
Kilogrammen schilfers in 1891, met een gemiddeld gehalte 
