46 
eenen gesloten krans vormt, — еп in verband daarmede zij er 
hier aan herinnerd, dat reeds de groote phytopalaeontoloog eene 
verandering in den stand der aardas en daarmede van de 
geographische ligging der polen, ter verklaring van de tertiaire 
warmteverdeeling , met beslistheid verwierp. 
Ook het bestaan van klimaatgordels, concentrisch om de 
tegenwoordige pool gelegen, had Heer voor de tertiaire en 
de laatste helft der krijtperiode bewezen. Vóór dien tijd 
meende hij — en dat is eene nog al te zeer verspreide meening 
— dat algemeen over de geheele aarde een tropisch klimaat 
geheerscht heeft, waaraan hij echter zoo wijde grenzen der 
jaarlijksche temperatuur toekent als van 20° tot 25? C. Men 
heeft later de ongegrondheid van de aanname der volkomen 
gelijkmatige warmteverdeeling in voortertiairen tijd ingezien. 
Behalve onregelmatige klimatische afwijkingen uit de oudere 
perioden had men sedert lang in de krijlformatie eene duide- 
lijke noordelijke en zuidelijke facies der fauna waargenomen, 
die aan eene dergelijke, hoewel minder sterk uitgedrukte 
verdeeling der warmte in klimaatgordels, tusschen den equator 
en de polen, moest worden toegeschreven als de tegenwoor- 
dige. Nreumayr !) toonde dan ook uitvoerig voor den juratijd 
1) M. Neumarr, Ueber die klimatische Zonen der Jura- und Kreidezeit ; 
Denkschriften der K. Akademie der Wissensch. zu Wien, Math. Nat. СІ. 
1883 Bd. 47 en: Die geographische Verbreitung der Jura-formation, Denk- 
schriften der Wiener Akademie der Wissensch. Math. Nat. Abt. 1885. 
Bd. 50. p. 57. 
Al is het te verwachten, dat de hypothetische jura-continenten, die 
voornamelijk bepaald werden naar het ontbreken van zeefossielen en de 
veronderstelde noodzakelijkheid der verspreiding van zeedieren langs samen- 
hangende kusten, door dergelijke ontdekkingen als die van jura-ammonieten 
еп belemnieten door Prof. WicuwaxN op het eiland Rotti (7. W. van Timor), 
later stellig aanzienlijk znllen moeten worden ingekrompen en voor een 
deel verdwijnen — еп dat misschien ook de grenzen zijner klimaatgordels 
wellicht eenigszins zullen moeten gewijzigd worden — Neumarr’s groote ver- 
dienste blijft onaangeroerd, het bestaan van klimaatgordels concentrisch om de 
polen voor die vroege periode en hunne onveranderlijkheid gedurende lange 
eeuwen te hebben bewezen. 
