57 
door het ook nu relatief koel is, namelijk overheerschende 
land winden. 
Eene verplaatsing van de pool zou ons overigens de tertiaire 
arctische verschijnselen niet begrijpelijker maken. NeumAvyr 
denkt zich de pool 10° tot 20° langs den meridiaan van Ferro 
verschoven in de richting van Oost-Azië. Laat men de pool 
10° in de aangegeven richting zich verplaatsen, zoo worden 
inderdaad Grinnell-Land, Groenland en Spitsbergen in gunstiger 
verhoudingen gebracht, doch de tertiaire bosschen van Nieuw- 
Siberië zouden dan nog meer nabij de pool komen te liggen 
dan zich nu Grinell-Land bevindt, en eene grootere verplaat- 
sing geeft nog onmogelijer uitkomsten, terwijl eene veel 
geringere geen merkbaren invloed hebben kan.  Nguwayn 
moet zelf toegeven, dat, in welken stand van de pool ook, de 
plaatsen, waar weelderige tertiaire bosschen bestonden, in ieder 
geval nog veel meer nabij haar blijven dan de uiterste grens, 
waarop een kreupelachtige boomgroei thans te vinden is, en 
dat in ieder geval de fossiele flora van Europa veel verder 
afwijkt van de tegenwoordige orde van zaken, in de richting 
van een warmer klimaat, dan die van Japan in tegenoverge- 
stelde richting. 
Mag daarom al van astronomische en physische zijde geen 
bezwaar bestaan, ook tegen aanzienlijke verplaatsing van de 
polen, zoo bewijzen toch de verschijnselen van den arctischen 
plantengroei in den tertiairen tijd daartegen: Belangrijk kunnen, 
400 zij al bestaan hebben, die afwijkingen van de aardas en 
de polen ook in vroegere perioden niet geweest zijn, want de 
klimatische verspreiding der organismen in die perioden , waar- 
van wij dat hebben kunnen nagaan, beantwoordt aan gordels, 
die concentrisch de tegenwoordige polen omgeven. 
Wij mogen aldus aannemen, dat van den tijd der eerste 
palaeozoïsche organismen af, tot aan het einde van de tertiaire 
periode op hoogere breedten van het noordelijk en het zui- 
delijk halfrond — tijdelijke locale afwijkingen buiten rekening 
gelaten — warmere klimaten geheerscht hebben, en dat naar 
