62 
eene periode, gedurende welke de warmtegraad, die aan het 
begin vau het diluvium bestond, terugkeerde , waardoor het ijs 
afsmolt en eene flora en fauna, gelijk aan die van den praegla- 
cialen en den postglacialen (tegenwoordigen) tijd bestaan kon. 
In Europa heeft men ook reeds eene tweede kortere en minder 
duidelijke interglaciale periode aangetoond, die echter toch 
langer moet geduurd hebben dan de postglaciale tijd, waarin 
wij leven 1). Ook was de eerste glaciale periode langer dan 
de tweede. 
Het glaciale phenomeen bestaat derhalve uit eene alge- 
meene verlaging der temperatuur ten bedrage van slechts 
enkele graden, eene koude, waarschijnlijk nog minder ver- 
schillend van den tegenwoordigen toestand dan de warmte 
der voortertiaire klimaten daarvan afweek; het heeft zich reeds 
ten minste twee malen en waarschijnlijk drie malen herhaald. 
In den langen tusschentijd, welke deze koude perioden 
scheidt, keerden de klimatische verhoudingen terug, zooals 
zij daarvoor en daarna bestonden en nog bestaan. Die регі- 
oden van koude moet men daarom beschouwen als onder- 
brekingen van den tegenwoordigen toestand, welke reeds 
aan het begin van den pleistocenen tijd, onmiddellijk na de 
tertiaire periode, was begonnen. Sedert den geologisch recenten 
tijd, dat de tegenwoordige algemeene verwarming is inge- 
treden, heeft de aarde aldus ten minste tweemaal eene ge- 
ringere hoeveelheid warmte ontvangen dan zij nu ontvangt, 
en deze vermindering moet eene zeer aanzienlijke geweest zijn, 
anders zou zij geen merkbaren invloed op de klimaten kunnen 
gehad ћеђђеп.. 
Dat zijn in амалын trekken de groote veranderingen, 
welke de warmte aan de oppervlakte der aarde naar de gege- 
—— 
1) A. Рехск, Geogr. Abhdl. herausgeg. von А. Рехск |. 1886. 
E. Brücksen, Jahresbericht d. Geogr. Ges. München 1886. lelt 11. Ook 
Leopoldina XXI, 1885. Verder E. Brücksen. Die Vergletscherung des 
Salzachgebietes, etc. Geogr. Abhandl. Wien 1886, 1. e. a. m. 
